Παρακολουθώντας μετά από πολλούς μήνες τηλεόραση, έπεσα (εντελώς τυχαία;) πάνω στο καινούργιο διαφημιστικό - spotακι του Mega....
Εάν σε κάτι πρέπει να βγάλουμε το καπέλο στο κανάλι της Μεσογείων, είναι στον τρόπο που προβάλει το υλικό του, όλα τα χρόνια λειτουργίας του.
Βέβαια, σε αυτή την ικανότητα περιλαμβάνεται και η διαχρονική προπαγάνδα υπερ της εκάστοτε Κυβέρνησης...
Αλλά τα πράγματα φαίνεται να είναι πολύ χειρότερα φέτος...
Και όλα αυτά εξαιτίας της "εμφάνισης" του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, σαν υπονοούμενο παρουσίας του στο φετινό πρόγραμμα του Mega.
Πόσο παραμύθι ακόμα, ν' αντέξει αυτή η χώρα;
Σ' ένα παράλληλο σύμπαν θα θέλαμε όλοι μας να είμασταν άνεργοι, αλλά να μέναμε σε καλές περιοχές, να είχαμε καλά αυτοκίνητα και αρκετά χρήματα να κάναμε ότι σκεφτόμασταν.
Και αν αυτό μπορεί να γίνει σχετικά εύκολα, θα θέλαμε σε κάποιο παράλληλο σύμπαν του παράλληλου σύμπαντος, να τα είχαμε όλοι μεταξύ μας και σε κάθε συνάντηση με κάποιον, να ξέραμε ακριβώς τί θα ήθελε, την κάθε στιγμή.
Θα είμαι ειλικρινής...Αυτός ο χειμώνας θα είναι πολύ δύσκολος...
Όχι λόγω της αύξησης του πετρελαίου θέρμανσης (ας κρυώνουμε, αρκεί να πιάνουμε Mega), αλλά γιατί δεν ξέρω τί είναι χειρότερο για μία χώρα...
Τα ψέματα (σε βαθμό προδοσίας) των Πολιτικών του Μνημονίου ή τα ψέματα (σε βαθμό επιστημονικής φαντασίας) των σειρών του Χριστόφορου Παπακαλιάτη;
Δεν περνάει μέρα που δεν αναφέρονται τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης στις βλαβερές συνέπειες της καύσης ξύλων αντί του πετρελαίου.
Είναι δε τέτοια η θέρμη που παρουσιάζουν τα συγκεκριμένα ρεπορτάζ, όσο ποτέ δεν είχαν για τις συνέπειες του καπνίσματος ή των ναρκωτικών. Σαν να είναι η καύση των ξύλων μεγαλύτερη μάστιγα από τα ναρκωτικά και πιο βλαβερή για την υγεία από το κάπνισμα…
Έφτασαν στο σημείο προχθές στην κρατική τηλεόραση να παρουσιάζουν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες πώς μικροσωματίδια-παράγωγα της καύσης του ξύλου απορροφώνται από το τριχωτό της κεφαλής και μπαίνουν στον εγκέφαλο του ανθρώπου όπου μπορούν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτες ζημιές…
Δεν ξέρω κατά πόσο ανεπανόρθωτες είναι οι ζημιές που μπορούν να προκαλέσουν τα μικροσωματίδια, αλλά είναι εδώ και χρόνια πεπεισμένος για τις ανεπανόρθωτες βλάβες που μπορούν να προκαλέσουν οι γκεμπελίσκοι με μικρόφωνο…
Λένε λοιπόν ότι οι πολίτες προσπαθούν να ζεσταθούν αυτόν τον χειμώνα καίγοντας ξύλα ακατάλληλα για καύση. Ξύλα που έχουν πρόσθετα όπως βερνίκι, χρώματα, μελαμίνη από παλιά έπιπλα ή άλλες κατασκευές. Πόσοι τόνοι άραγε επίπλων υπάρχουν προς καύση; Αλλά κανείς από τους “ευαίσθητους” για το περιβάλλον και την υγεία μας δημοσιοκάφρους δεν αναφέρεται στην προφανή αιτία όλων αυτών που δεν είναι άλλη από την κτηνωδία της εξίσωσης πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης, εμπνεύσεως Παπακωνσταντίνου-ΓΑΠ για να μην ξεχνιόμαστε, με άξιο συνεχιστή τον Αντώνη Σαμαρά που περιχαρής εύχεται για το 2013 να έρθει η ανάπτυξη με την ίδια αφέλεια που τα μοντέλα στα καλλιστεία εύχονται παγκόσμια ειρήνη…
Κανείς τους βέβαια δεν έχει ιδέα πώς την βγάζουν οι ακριτικές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας και τα ορεινά χωριά. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους κι αν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς.
Όσες αναλύσεις και να παρουσιάσουν, όσους ειδικούς, όσα στοιχεία είναι αληθινά είτε τραβηγμένα, για να σπείρουν φόβο και πανικό, το γεγονός είναι ένα. Ο κόσμος δεν έχει χρήματα να ζεσταθεί, η κυβέρνηση χάνει έσοδα γιατί οι φωστήρες δεν πρόβλεψαν πως θα μειωθεί η κατανάλωση πετρελαίου (ή δεν θέλησαν να το λάβουν υπ’όψη) και τώρα ετοιμάζονται να βάλουν φόρο είτε στα καυσόξυλα, είτε στους παραγόμενους ρύπους στις καμινάδες των σπιτιών…
“Θα βάλουν φόρο στα παράθυρα” είχε προφητεύσει ο Κοσμάς ο Αιτωλός κάποτε και αν σκεφτεί κανείς ότι έχουμε φτάσει στις καμινάδες δεν είμαστε μακριά στο να βγει αληθινός.
Είναι δε τέτοια η θέρμη που παρουσιάζουν τα συγκεκριμένα ρεπορτάζ, όσο ποτέ δεν είχαν για τις συνέπειες του καπνίσματος ή των ναρκωτικών. Σαν να είναι η καύση των ξύλων μεγαλύτερη μάστιγα από τα ναρκωτικά και πιο βλαβερή για την υγεία από το κάπνισμα…
Έφτασαν στο σημείο προχθές στην κρατική τηλεόραση να παρουσιάζουν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες πώς μικροσωματίδια-παράγωγα της καύσης του ξύλου απορροφώνται από το τριχωτό της κεφαλής και μπαίνουν στον εγκέφαλο του ανθρώπου όπου μπορούν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτες ζημιές…
Δεν ξέρω κατά πόσο ανεπανόρθωτες είναι οι ζημιές που μπορούν να προκαλέσουν τα μικροσωματίδια, αλλά είναι εδώ και χρόνια πεπεισμένος για τις ανεπανόρθωτες βλάβες που μπορούν να προκαλέσουν οι γκεμπελίσκοι με μικρόφωνο…
Λένε λοιπόν ότι οι πολίτες προσπαθούν να ζεσταθούν αυτόν τον χειμώνα καίγοντας ξύλα ακατάλληλα για καύση. Ξύλα που έχουν πρόσθετα όπως βερνίκι, χρώματα, μελαμίνη από παλιά έπιπλα ή άλλες κατασκευές. Πόσοι τόνοι άραγε επίπλων υπάρχουν προς καύση; Αλλά κανείς από τους “ευαίσθητους” για το περιβάλλον και την υγεία μας δημοσιοκάφρους δεν αναφέρεται στην προφανή αιτία όλων αυτών που δεν είναι άλλη από την κτηνωδία της εξίσωσης πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης, εμπνεύσεως Παπακωνσταντίνου-ΓΑΠ για να μην ξεχνιόμαστε, με άξιο συνεχιστή τον Αντώνη Σαμαρά που περιχαρής εύχεται για το 2013 να έρθει η ανάπτυξη με την ίδια αφέλεια που τα μοντέλα στα καλλιστεία εύχονται παγκόσμια ειρήνη…
Κανείς τους βέβαια δεν έχει ιδέα πώς την βγάζουν οι ακριτικές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας και τα ορεινά χωριά. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους κι αν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς.
Όσες αναλύσεις και να παρουσιάσουν, όσους ειδικούς, όσα στοιχεία είναι αληθινά είτε τραβηγμένα, για να σπείρουν φόβο και πανικό, το γεγονός είναι ένα. Ο κόσμος δεν έχει χρήματα να ζεσταθεί, η κυβέρνηση χάνει έσοδα γιατί οι φωστήρες δεν πρόβλεψαν πως θα μειωθεί η κατανάλωση πετρελαίου (ή δεν θέλησαν να το λάβουν υπ’όψη) και τώρα ετοιμάζονται να βάλουν φόρο είτε στα καυσόξυλα, είτε στους παραγόμενους ρύπους στις καμινάδες των σπιτιών…
“Θα βάλουν φόρο στα παράθυρα” είχε προφητεύσει ο Κοσμάς ο Αιτωλός κάποτε και αν σκεφτεί κανείς ότι έχουμε φτάσει στις καμινάδες δεν είμαστε μακριά στο να βγει αληθινός.
αἰέν ἀριστεύειν
Τα εκκαθαριστικά σημειώματα των Κόκκαλη, Βγενόπουλου, Αλαφούζου και Μάνεση φέρνει στο φως το περιοδικό Unfollow στο πλαίσιο μεγάλης έρευνας για την προκλητική φοροασυλία που απολαμβάνουν οι Έλληνες ολιγάρχες.
Στο ρεπορτάζ, που υπογράφει ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος παρουσιάζονται αποκαλυπτικά στοιχεία για ορισμένους από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Ελλάδα οι οποίοι δηλώνουν ατομικό εισόδημα έως και 18.217 ευρώ. Εκμεταλλευόμενοι δεκάδες παραθυράκια οι πιο πιστοί θιασώτες του μνημονίου φτάνουν να πληρώνουν έως και δυο φορές λιγότερο φόρο από τους μισθωτούς
Για να εξηγήσει πως λειτουργεί το σύστημα, το Unfollow παρουσιάζει, όπως αναφέρεται, «τέσσερις εμβληματικές περιπτώσεις: Έναν μεγιστάνα, τον Σωκράτη Κόκκαλη, ο οποίος δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα η γραμματέας του. Έναν τραπεζίτη, τον Ανδρέα Βγενόπουλο, που δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα ένας πρωτοδιοριζόμενος ταμίας στην τράπεζά του. Έναν εφοπλιστή και καναλάρχη, τον Γιάννη Αλαφούζο, που δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα βγάζει ένας ανερχόμενος δημοσιογράφος στο κανάλι του. Κι έναν βιομήχανο, τον Νίκο Μάνεση, για τον οποίο κινητοποιήθηκε ολόκληρη κυβέρνηση προκειμένου να σπάσουν τα ΜΑΤ μια απεργία, μόνο και μόνο για να βάλει λίγο αργότερα ο ίδιος λουκέτο στην επιχείρησή του».
H ανεξάρτητη δημοσιογραφία δείχνει για άλλη μια φορά ότι μπορεί να σταθεί απέναντι στην Ελλάδα των Ολιγαρχών. Μόνο που θα χρειαστεί τη βοήθειά σας. Διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ στο Unfollow που κυκλοφορεί.
Στο ρεπορτάζ, που υπογράφει ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος παρουσιάζονται αποκαλυπτικά στοιχεία για ορισμένους από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Ελλάδα οι οποίοι δηλώνουν ατομικό εισόδημα έως και 18.217 ευρώ. Εκμεταλλευόμενοι δεκάδες παραθυράκια οι πιο πιστοί θιασώτες του μνημονίου φτάνουν να πληρώνουν έως και δυο φορές λιγότερο φόρο από τους μισθωτούς
Για να εξηγήσει πως λειτουργεί το σύστημα, το Unfollow παρουσιάζει, όπως αναφέρεται, «τέσσερις εμβληματικές περιπτώσεις: Έναν μεγιστάνα, τον Σωκράτη Κόκκαλη, ο οποίος δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα η γραμματέας του. Έναν τραπεζίτη, τον Ανδρέα Βγενόπουλο, που δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα ένας πρωτοδιοριζόμενος ταμίας στην τράπεζά του. Έναν εφοπλιστή και καναλάρχη, τον Γιάννη Αλαφούζο, που δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα βγάζει ένας ανερχόμενος δημοσιογράφος στο κανάλι του. Κι έναν βιομήχανο, τον Νίκο Μάνεση, για τον οποίο κινητοποιήθηκε ολόκληρη κυβέρνηση προκειμένου να σπάσουν τα ΜΑΤ μια απεργία, μόνο και μόνο για να βάλει λίγο αργότερα ο ίδιος λουκέτο στην επιχείρησή του».
H ανεξάρτητη δημοσιογραφία δείχνει για άλλη μια φορά ότι μπορεί να σταθεί απέναντι στην Ελλάδα των Ολιγαρχών. Μόνο που θα χρειαστεί τη βοήθειά σας. Διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ στο Unfollow που κυκλοφορεί.
Τον Ιούλιο του ίδιου έτους εντοπίστηκε «βεβαίωση μη οφειλής – ασφαλιστικής ενημερότητας» για λογαριασμό της επιχείρησης ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ Α.Ε. (μέλος του ΟΜΙΛΟΥ ΞΥΝΗ), που φέρεται να εκδόθηκε στις 3.3.2009 από το τοπικό υποκατάστημα ΙΚΑ-ΕΤΑΜ πλ. Ομονοίας και για την οποία επίσης υπήρχαν υπόνοιες ότι δεν έχει εκδοθεί νόμιμα. Ζητήθηκε άμεσα από το οικείο υποκατάστημα η διερεύνηση της υπόθεσης και διαπιστώθηκε ότι και αυτή η βεβαίωση δεν είχε εκδοθεί νόμιμα».
Από το 2010 γνώριζαν ότι ο εν λόγω κύριος και η εν λόγω επιχείρηση λειτουργούσε με πλαστές ενημερότητες, αλλά έπρεπε να φτάσει το 2013 για να ασχοληθούν μαζί του. Να ασχοληθούν εννοούμε επικοινωνιακά, διότι επί της ουσίας είναι άγνωστο τι θα συμβεί. Άλλωστε, επί της ουσίας υπήρχαν δημοσιεύματα της εφημερίδας «ΠΟΝΤΙΚΙ» και του «HOT DOC», αλλά όλοι έκαναν την πάπια.
Όλοι ήξεραν την αλήθεια, αλλά όλοι απτόητοι στήριζαν τις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, δωρεές του Ομίλου (sic), τον συνέχαιραν για τις υποτροφίες που έδινε σε πτωχούς και έβγαιναν φωτογραφίες μαζί του.
Από την άλλη, είναι και η περίπτωση του Ανδρέα Κουρή που συνελήφθη για την υπόθεση χρεών του τηλεοπτικού σταθμού ALTER προς το ΙΚΑ, ύψους άνω των 9 εκατομμυρίων ευρώ. Ο ίδιος επιμένει ότι δεν είχε άμεση σχέση με το θέμα. Το δικαστήριο έκρινε ότι είχε και του επέβαλε ποινή φυλάκισης τεσσάρων χρόνων με τριετή αναστολή και χρηματικό πρόστιμο 11.000 ευρώ για την κατηγορία της μη καταβολής ασφαλιστικών εισφορών.
Τελικά είχε ή δεν είχε σχέση; Αν είχε σχέση με τα χρέη 9 εκ. ευρώ και τον τιμώρησαν με πρόστιμο 11.000 ευρώ και φυλάκιση με αναστολή, κάτι δεν πάει καλά με τις ποινές. Εκτός κι αν το δικαστήριο τον έκρινε «ολίγον ένοχο».
Τη λίστα Λαγκάρντ ακόμη τη συζητάνε, βγάζουν στην πιάτσα την είδηση ότι υπάρχουν ακόμη δυο λίστες, του Λουξεμβούργου και του Λίχτενσταϊν, αύριο θα βγάλουν και τη λίστα με ψώνια που έκανε η Βαρδινογιάννη στο Λονδίνο κι όλα καλά. Ο Λαυρεντιάδης είναι στη φυλακή, ο Γαβαλάς κάνει ηλιοθεραπεία στο προαύλιο κι ο Ιερώνυμος πηγαίνει στον Κορυδαλλό για εμψύχωση.
Επικοινωνιακός βομβαρδισμός. Πίτσες, μπύρες και ονόματα. Αραχτό το φιλοθεάμον κοινό παρακολουθεί την παρέλαση ονομάτων που έκλεψαν, φοροδιέφυγαν και αρνείται να καταλάβει ότι ούτε ένας εν ενεργεία πολιτικός δεν είναι εμπλεκόμενος στα σκάνδαλα. Όλοι είναι πρώην. Τελειωμένοι! Άχρηστοι στο σύστημα. Αρνείται να καταλάβει ότι ούτε ένας επιχειρηματίας από αυτούς που στηρίζουν το σύστημα της διαφθοράς και χρηματοδοτούν τους πολιτικούς με ρευστό ή κατασκευασμένες ειδήσεις από τα ΜΜΕ τους, δεν εμπλέκεται σε κανένα σκάνδαλο.
Τελειωμένοι πολιτικοί και δευτεράντζες επιχειρηματίες έχουν μετατρέψει την υποτιθέμενη «κάθαρση» σε μια gossip κατάσταση για να έχουν να συζητάνε οι νοικοκυρές. Επί της ουσίας, πόσα χρήματα μάζεψε το Δημόσιο από τους Λαυρεντιάδηδες, τους Ξυνήδες, του Κουρήδες, τους Τσοχατζόπουλους; Τίποτα! Οι μόνοι που πληρώνουν είμαστε εμείς, οι υπόλοιποι. Οι μόνες περιουσίες που κινδυνεύουν με δήμευση είναι εκείνων που δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια.
Ο Σαμαράς έδωσε εντολή στο ΣΔΟΕ να αποκαλύπτονται διαρκώς υποθέσεις «βαριών» ονομάτων. Γιατί άραγε; Μα για να ικανοποιεί το κουτσομπολιό. Για να ρίχνει στάχτη στα μάτια. Για να ταΐζει τη συλλογική ανάγκη για ριάλιτι σόου. Αν παρ’ ελπίδα, όλοι αυτοί που συνελήφθησαν να χρωστάνε, να φοροδιαφεύγουν, να βγάζουν παράνομα χρήματα στο εξωτερικό, πλήρωναν όσα τους αναλογούσαν έστω και μέσω της δήμευσης των περιουσιών τους, η ανάγκη για λήψη οριζόντιων μέτρων θα είχε αυτόματα περιοριστεί.
Όμως δεν είναι αυτός ο σκοπός της τρικομματικής υπηρέτριας της Τρόικας. Ο σκοπός της είναι να χώσει στη λαιμητόμο το κεφάλι του συνταξιούχου και του μισθωτού έχοντας απέναντί του μια τηλεόραση που θα δείχνει σκηνοθετημένες συλλήψεις κάποιων ευγενών. Κι έτσι, παρακολουθώντας την εξαπάτηση, θα ξεχνά τι τον περιμένει. Ένας ευχάριστος θάνατος, ώστε ησύχως να στεκόμαστε στην ουρά μέχρι να έρθει η δική μας σειρά για να χώσουμε το κεφάλι μας στη λαιμητόμο.
ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ
Τα κατοχικά νέα στη χώρα μας δεν έχουν τέλος. Η ποιότητά τους είναι σταθερή, σαν την αξία του χρυσού, ενώ η ποσότητά τους είναι κυμαινόμενη, ανάλογα με τον γενικό σχεδιασμό της κατοχής και με την κολοκοτρωναίικη αντίσταση που έχει απομείνει στους κατεχόμενους.
Το IMF έχει καταστεί φιλανθρωπικός οργανισμός, και μοναδικός μηχανισμός ελέγχου της φοροδιαφυγής! Εκεί που πριν από ένα εξάμηνο άπαντες περνούσαν γενεές δεκατέσσερις την κα Χριστίνα για την σύγκριση των παιδιών του Νίγηρα και των Ελλήνων πολιτών (δηλ των “φοροφυγάδων”), τώρα όλοι την θεωρούν αξιόπιστο και μοναδικό πληροφοριοδότη των μεγαλο-φοροφυγάδων.
Αυτό βέβαια δεν αναιρεί την ουσία της μεγαλο-φοροδιαφυγής. Απλώς επισημαίνουμε ότι για άλλη μια φορά παίζεται το γνωστό επικοινωνιακό παιχνίδι: για τα χάλια του κράτους φταίνε οι πολίτες ή το άπειρο, ενώ για την βελτίωση του κράτους χρειαζόμαστε τους (αξιόπιστους) ξένους.
Έτσι οι επόμενες “ειδήσεις” για την υποχρεωτική χρήση πλαστικού χρήματος, τους νέους νόμους, το νέο σύνταγμα (και) για την “φοροδιαφυγή” ήδη ψιλοακούγονται.
Φοροδιαφυγή στα εισαγωγικά σημαίνει ότι “προσπαθεί” το κράτος να εισπράξει φόρους και αυτοί του ξεφεύγουνε. Καλό ε; Τα χρηματιστήρια, οι Ζήμενς, οι Ολυμπιακοί, τα μνημόνια… τι απέγιναν; Κάπως έτσι θα χαθούμε και στον ενδοπασοκικό καταμερισμό ευθυνών; ή μήπως το θέμα θα μας απασχολήσει πολύ, γι αυτό έχει τη μορφή κρεμμυδιού;
Από την άλλη, εμφανίζεται το δυτικό κράτος δικαίου (αυτό δεν εφαρμόστηκε και διαφημίστηκε επί 3 αιώνες;) να πετάει επιλεκτικά τον νομικό του πολιτισμό στα σκουπίδια, προτάσσοντας έναντι του τεκμηρίου αθωότητας το τεκμήριο της ενοχής. Τι; Πώς; Κατάσχεση από τον λογαριασμό μετρητών μόνον; Γιατί όχι έφοδο στα σπίτια, ψεκασμό με σπρέι πιπεριού και έρευνα στα συρτάρια και κάτω από το στρώμα;
Στην άλλη επαναλαμβανόμενη είδηση, το κράτος (υπουργείο περιβάλλοντος ας πούμε) που ενδιαφέρεται για την υγεία των πολιτών (να δώσει τεχνογνωσία στο υγείας), ανακάλυψε -λέει- πόσες φορές πάνω είναι τα αιωρούμενα μικροσωματίδια λόγω της χρήσης τζακιών και σομπών.
Οι “δημοσιογράφοι”, οι επί δεκαετίες ευρισκόμενοι δίπλα στους πληγέντες από πυρκαγιές, πλημμύρες, διακοπές ρεύματος, αυτοδιαλυόμενους δρόμους... και τα παρεπόμενά τους, ήταν αυτοί που συρρίκνωναν μέχρι εκμηδενισμού την πλέον προφανή κρατική ευθύνη στην ιστορική φράση “όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι/παθόντες”. Οι ίδιοι “δημοσιογράφοι” σήμερα, ως εκ θαύματος, έχουν ρεπορτάζ που σκοτώνει. Παρακολούθησαν, μπήκαν κρυφά στα σπίτια και είδαν κόσμο να καίει μελαμίνες, βερνικωμένα ξύλα και σκουπίδια. “Διέρρευσε” μάλιστα σήμερα στα μου μου ε, ότι η κυβέρνηση εξετάζει την εξομοίωση των φόρων πετρελαίου και ξύλου. Τι; Πώς; Παραδέχθηκε το Δ.Ν.Τ. ότι έδωσε λάθος φάρμακα στον ασθενή; Ναι, αλλά και πάλι, γιατί να χάσουν τα λεφτά τους με τα εις την νιοστή πανωτόκια δανειστές μας; Πώς λέγεται εκείνο το δάσος από συνθετικό δέντρο (ας το κάνουν απομίμηση) που θα απορροφά πολλαπλάσιο CO2; Γιατί να μην προστεθεί και μια ουσία στο “ξύλο” που θα το κάνει να βγάζει και μπλε καπνό όταν θα καίγεται; Οι δορυφόροι θα εντοπίζουν τον μπλε καπνό ακόμα και με συννεφιά, δεν χρειάζονται άλλες κάμερες για να επιβάλλονται τα πρόστιμα.
Όσο ευθύνεται το CO2 για την υπερθέρμανση του πλανήτη, όσο το CO2 είναι αυτό που (και να ευθυνότανε) αδυνατεί να το περιορίσει ο δυτικός κόσμος, άλλο τόσο ενδιαφέρεται η κα Λαγκάρντ και η κυβέρνηση για την φοροδιαφυγή και την υγεία. Ετούτα και άλλα παρόμοια σερβίρουν τον τελευταίο καιρό οι τηλεοπτικοί σταθμοί και οι εφημερίδες. Μάλιστα ο μοναδικός τροφοδότης των τηλεοπτικών σταθμών δεν κάνει καν τον κόπο να ανακατέψει λίγο τη σειρά των “ειδήσεων”, ώστε αλλάζοντας κανάλι, κάποιος να έχει την ψευδαίσθηση του πλουραλισμού στην κατοχική ενημέρωση.
Στέργιος Ζυγούρας
Το IMF έχει καταστεί φιλανθρωπικός οργανισμός, και μοναδικός μηχανισμός ελέγχου της φοροδιαφυγής! Εκεί που πριν από ένα εξάμηνο άπαντες περνούσαν γενεές δεκατέσσερις την κα Χριστίνα για την σύγκριση των παιδιών του Νίγηρα και των Ελλήνων πολιτών (δηλ των “φοροφυγάδων”), τώρα όλοι την θεωρούν αξιόπιστο και μοναδικό πληροφοριοδότη των μεγαλο-φοροφυγάδων.
Αυτό βέβαια δεν αναιρεί την ουσία της μεγαλο-φοροδιαφυγής. Απλώς επισημαίνουμε ότι για άλλη μια φορά παίζεται το γνωστό επικοινωνιακό παιχνίδι: για τα χάλια του κράτους φταίνε οι πολίτες ή το άπειρο, ενώ για την βελτίωση του κράτους χρειαζόμαστε τους (αξιόπιστους) ξένους.
Έτσι οι επόμενες “ειδήσεις” για την υποχρεωτική χρήση πλαστικού χρήματος, τους νέους νόμους, το νέο σύνταγμα (και) για την “φοροδιαφυγή” ήδη ψιλοακούγονται.
Φοροδιαφυγή στα εισαγωγικά σημαίνει ότι “προσπαθεί” το κράτος να εισπράξει φόρους και αυτοί του ξεφεύγουνε. Καλό ε; Τα χρηματιστήρια, οι Ζήμενς, οι Ολυμπιακοί, τα μνημόνια… τι απέγιναν; Κάπως έτσι θα χαθούμε και στον ενδοπασοκικό καταμερισμό ευθυνών; ή μήπως το θέμα θα μας απασχολήσει πολύ, γι αυτό έχει τη μορφή κρεμμυδιού;
Από την άλλη, εμφανίζεται το δυτικό κράτος δικαίου (αυτό δεν εφαρμόστηκε και διαφημίστηκε επί 3 αιώνες;) να πετάει επιλεκτικά τον νομικό του πολιτισμό στα σκουπίδια, προτάσσοντας έναντι του τεκμηρίου αθωότητας το τεκμήριο της ενοχής. Τι; Πώς; Κατάσχεση από τον λογαριασμό μετρητών μόνον; Γιατί όχι έφοδο στα σπίτια, ψεκασμό με σπρέι πιπεριού και έρευνα στα συρτάρια και κάτω από το στρώμα;
Στην άλλη επαναλαμβανόμενη είδηση, το κράτος (υπουργείο περιβάλλοντος ας πούμε) που ενδιαφέρεται για την υγεία των πολιτών (να δώσει τεχνογνωσία στο υγείας), ανακάλυψε -λέει- πόσες φορές πάνω είναι τα αιωρούμενα μικροσωματίδια λόγω της χρήσης τζακιών και σομπών.
Οι “δημοσιογράφοι”, οι επί δεκαετίες ευρισκόμενοι δίπλα στους πληγέντες από πυρκαγιές, πλημμύρες, διακοπές ρεύματος, αυτοδιαλυόμενους δρόμους... και τα παρεπόμενά τους, ήταν αυτοί που συρρίκνωναν μέχρι εκμηδενισμού την πλέον προφανή κρατική ευθύνη στην ιστορική φράση “όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι/παθόντες”. Οι ίδιοι “δημοσιογράφοι” σήμερα, ως εκ θαύματος, έχουν ρεπορτάζ που σκοτώνει. Παρακολούθησαν, μπήκαν κρυφά στα σπίτια και είδαν κόσμο να καίει μελαμίνες, βερνικωμένα ξύλα και σκουπίδια. “Διέρρευσε” μάλιστα σήμερα στα μου μου ε, ότι η κυβέρνηση εξετάζει την εξομοίωση των φόρων πετρελαίου και ξύλου. Τι; Πώς; Παραδέχθηκε το Δ.Ν.Τ. ότι έδωσε λάθος φάρμακα στον ασθενή; Ναι, αλλά και πάλι, γιατί να χάσουν τα λεφτά τους με τα εις την νιοστή πανωτόκια δανειστές μας; Πώς λέγεται εκείνο το δάσος από συνθετικό δέντρο (ας το κάνουν απομίμηση) που θα απορροφά πολλαπλάσιο CO2; Γιατί να μην προστεθεί και μια ουσία στο “ξύλο” που θα το κάνει να βγάζει και μπλε καπνό όταν θα καίγεται; Οι δορυφόροι θα εντοπίζουν τον μπλε καπνό ακόμα και με συννεφιά, δεν χρειάζονται άλλες κάμερες για να επιβάλλονται τα πρόστιμα.
Όσο ευθύνεται το CO2 για την υπερθέρμανση του πλανήτη, όσο το CO2 είναι αυτό που (και να ευθυνότανε) αδυνατεί να το περιορίσει ο δυτικός κόσμος, άλλο τόσο ενδιαφέρεται η κα Λαγκάρντ και η κυβέρνηση για την φοροδιαφυγή και την υγεία. Ετούτα και άλλα παρόμοια σερβίρουν τον τελευταίο καιρό οι τηλεοπτικοί σταθμοί και οι εφημερίδες. Μάλιστα ο μοναδικός τροφοδότης των τηλεοπτικών σταθμών δεν κάνει καν τον κόπο να ανακατέψει λίγο τη σειρά των “ειδήσεων”, ώστε αλλάζοντας κανάλι, κάποιος να έχει την ψευδαίσθηση του πλουραλισμού στην κατοχική ενημέρωση.
Στέργιος Ζυγούρας
Καθώς ανοίγεται μπροστά μας το 2013, ο πολιτικός λόγος στην Ελλάδα εξακολουθεί να κάνει κύκλους, κυνηγώντας την ουρά του από όξυνση σε άμβλυνση και τούμπαλιν, δίχως ακόμη να ανακαλύπτει τη βούληση, το κουράγιο ή τα εργαλεία να αντιμετωπίσει το δομικό πρόβλημα: όσο κάποιοι καλλιεργούν ενοχικές συνειδήσεις, υπερθεματίζοντας περί «πατριωτισμού» και «ομοψυχίας», ενώ άλλοι καταδιώκουν αποδιοπομπαίους τράγους, παρουσιάζοντάς τους ως «σάπια μήλα» ενός κατ’ ουσίαν υγιούς καλαθιού, το πρόβλημα της δομικής αδικίας με την οποία είναι οργανωμένο, σκόπιμα και υπολογιστικά, το πολιτικοοικονομικό σύστημα της χώρας, μένει ανέγγιχτο.
Όπως έχει ειπωθεί, δημοσιογραφία είναι να γράφεις κάτι που κάποιος άλλος δεν θέλει να γραφτεί. Όλα τα υπόλοιπα είναι δημόσιες σχέσεις. Στο UNFOLLOW λοιπόν αποφασίσαμε από το πρώτο μας κιόλας τεύχος ότι αν πρόκειται να καταπιαστούμε ως δημοσιογράφοι με το πολιτικό πρόβλημα που διαπιστώνουμε, δεν αξίζει ούτε να γράφουμε εξυπνούλικα χρονογραφήματα περί της απουσίας «φορολογικής συνείδησης» των εστιατόρων ούτε να μπήγουμε κι εμείς το μικρό μας τσεκουράκι στην πεσούσα δρυ της εβδομάδας. Απεναντίας, αυτό που αξίζει είναι να μιλήσουμε για τον τεράστιο ελέφαντα στο κέντρο του δωματίου, που όλοι καμώνονται πως είναι αόρατος.
Ο ελέφαντας είναι το σύστημα εκείνο που επιτρέπει σε μια ολιγομελή ομάδα ανθρώπων να προστατεύονται στο διηνεκές από οποιαδήποτε προσπάθεια «μεταρρύθμισης», από οποιαδήποτε απόπειρα εγκατάστασης ουσιαστικής ισονομίας στη χώρα. Κι αυτό με την πλήρη συνενοχή μιας εκτελεστικής εξουσίας που επιστρατεύει όλη της τη δύναμη, ώστε και οι άλλες εξουσίες –η νομοθετική, η δικαστική, σύσσωμη η κρατική γραφειοκρατία αλλά και ο Τύπος– να κατασκευάζουν ξανά και ξανά ελαφρώς παραλλαγμένες εκδοχές αυτού του συστήματος ανισότητας και αδικίας.
Στο τεύχος 13 του UNFOLLOW, που κυκλοφορεί, εξετάζουμε μια κομβική πλευρά του συστήματος αυτού: στο ρεπορτάζ του ειδικού συνεργάτη Κώστα Γυφτοδήμου, περιγράφουμε τεκμηριωμένα πώς άλλο ένα φορολογικό νομοσχέδιο, ενώ εμφανίζεται και πάλι με το πρόσχημα της «μεταρρύθμισης», στην πραγματικότητα έρχεται να λεηλατήσει τα λαϊκά εισοδήματα, δίχως καμία απολύτως πρόθεση να φορολογήσει τον πραγματικό πλούτο. Αντιθέτως, διατηρεί αλώβητα ή και ενισχύει τα φορολογικά προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου, των πολυεθνικών, των εφοπλιστών και των τραπεζιτών.
Αλλά δεν μένουμε εκεί. Επειδή γνωρίζουμε πως με όση ακρίβεια κι αν περιγράψουμε κάτι, την πραγματική δύναμη την έχει το συγκεκριμένο παράδειγμα, επικαλούμαστε εμβληματικές περιπτώσεις ελλήνων επιχειρηματιών, που όχι μόνο ανήκουν στην ολιγομελή αυτή προστατευμένη ομάδα αλλά είναι τόσο επιφανείς ώστε στα πρόσωπά τους να συμβολοποιείται η κοινωνική αδικία: Στο ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου, ξετυλίγουμε τον χάρτη του φορολογικού παραδείσου που λέγεται Ελλάδα και δημοσιεύουμε τέσσερα εκκαθαριστικά σημειώματα, μέρος μιας σειράς στοιχείων που περιήλθαν σε γνώση μας. Από αυτά τα εκκαθαριστικά σημειώματα προκύπτει πως για το έτος 2012:
Ο βιομήχανος Νικόλαος Μάνεσης έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα 30.714, 52 ευρώ.
Ο επιχειρηματίας Σωκράτης Κόκκαλης έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα 26.870, 11 ευρώ.
Ο εφοπλιστής και μιντιάρχης Ιωάννης Αλαφούζος έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα 26.160, 40 ευρώ.
Ο τραπεζίτης Ανδρέας Βγενόπουλος έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα 18.217, 41 ευρώ.
Πώς γίνεται αυτό; Μα τους το επιτρέπει ο νόμος. Και ο παλιός και ο καινούργιος και κάθε «μεταρρύθμιση» που παρουσιάζεται ως «λύση» στη συστημική αδικία που μαστίζει την Ελλάδα. Όπως επισημαίνεται στο ρεπορτάζ, «λεφτά υπάρχουν» αλλά καμία κυβέρνηση δεν τολμά να τα απαιτήσει από τους… αναξιοπαθούντες κεφαλαιοκράτες, αλλάζοντας τον νόμο ώστε να φορολογηθούν τα πραγματικά υψηλά εισοδήματα που προκύπτουν ως μερίδιο κέρδους από τις εταιρείες τους.
Αυτό είναι ένα καλά κρυμμένο φορολογικό μυστικό: Τα κέρδη των εταιριών δεν διανέμονται όλα στους μετόχους. Αντιθέτως, μοιράζονται και φορολογούνται στην υψηλότερη κλίμακα μόνο τόσα όσα χρειάζονται για να καλυφθούν «τρύπες». Έτσι, τα υπόλοιπα κέρδη υποτίθεται ότι παραμένουν στις εταιρείες, έχοντας γλιτώσει την φορολόγηση μέχρι και την υψηλότερη κλίμακα - σε αντίθεση με τα έσοδα μισθωτών και συνταξιούχων που φορολογούνται όλα (αλλά και τα κέρδη εταιρειών σε άλλες χώρες). Ο φόρος με τον νόμο που ίσχυε μέχρι και το 2012 για κάποιον που δηλώνει πάνω από 100.000 ατομικό εισόδημα ήταν 45%. Οι ιδιοκτήτες των ΑΕ και των ΕΠΕ, για παράδειγμα, παίρνουν όσο μερίδιο χρειάζονται από τα κέρδη των όποιων εταιρειών τους με επιπλέον φορολογία 25% για να καλύψουν το τεκμήριο διαβίωσης, και τα υπόλοιπα κέρδη τους μένουν στο ταμείο της εταιρείας φορολογημένα με 20%.
Νομίμως το κάνουν. Όπως νομίμως αφήνουν τα κέρδη τους στο ταμείο της εταιρείας τους φορολογημένα με το «ταπεινό» 20%. Και αν προκύψει και μία χρονιά εμφανίσουν ζημιές, τις καλύπτουν με τα κέρδη προηγουμένων ετών, τα οποία δεν έχουν φορολογηθεί γιατί «ξέχασαν» να μοιράσουν τα μερίδια. Επαναλαμβάνουμε, νομίμως γίνονται αυτά στο ελληνικό Ελντοράντο. Βέβαια στην Γερμανία που τόσο θέλουμε να μιμηθούμε, τα μερίδια φορολογούνται μεν με μικρότερο συντελεστή, αλλά μοιράζονται το ίδιο έτος, ενώ τα κέρδη των εταιρειών φορολογούνται 30-33% και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις επιτρέπεται ένα μέρος των κερδών να μείνει στο ταμείο της εταιρείας.
Τη στιγμή λοιπόν που απαιτείται από τον λαό να επιδείξει «πατριωτισμό», αποκτώντας... «φορολογική συνείδηση», το UNFOLLOW προτείνει να θυμηθούμε τι στ’ αλήθεια σημαίνει κοινωνική δικαιοσύνη.
Την πλήρη εξήγηση του πώς δουλεύει το σύστημα της φοροασυλίας θα τη διαβάσετε στο UNFOLLOW 13 που κυκλοφορεί στα περίπτερα, μαζί με πολλά ακόμη θέματα, άρθρα και ρεπορτάζ.
Καλή χρονιά,
UNFOLLOW
![Bitcoin: Tο επαναστατικό νόμισμα που σαρώνει στο Διαδίκτυο [Video]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgT5uqAkOII1u0UdDwiOxquP2jng8zP-V7HhbDAuiUawlE64ctQV_UM69fYvZR-rbYvYKzy26v08RG_YUTCbkwoABhm9ZG5K47b5blw-bDtT0eF9MaQfzi6hCnZLKkcu9sc4n1sIlUGRjo/s1600/bitcoin.jpg "Bitcoin: Tο επαναστατικό νόμισμα που σαρώνει στο Διαδίκτυο [Video]")
Το Bitcoin είναι ένα εναλλακτικό ψηφιακό νομισματικό σύστημα που το τελευταίο διάστημα χρησιμοποιείται ευρέως στον κόσμο του Διαδικτύου και πολλοί θεωρούν ότι θα φέρει την επανάσταση στις διεθνείς αγορές.
Η βασική ιδέα της δημιουργίας των Bitcoins ήταν να αποτελέσουν ένα ασφαλές, ανώνυμο και ανεξάρτητο από κυβερνήσεις και κεντρικές αρχές νόμισμα. Πράγματι, πίσω από την έκδοση τους δε βρίσκεται κάποια τράπεζα αλλά ειδικό software, δε συνδέονται με τραπεζικούς λογαριασμούς αλλά αποθηκεύονται στο σκληρό δίσκο του χρήστη, διακινούνται ανώνυμα μέσα από ένα δίκτυο P2P και καμία αρχή δεν έχει πρόσβαση στα δεδομένα των συναλλαγών σας.
Η παραγωγή των Bitcoins πραγματοποιείται μέσω μιας διαδικασίας που αναφέρεται ως εξόρυξη (mining) και η οποία λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο σα λοτταρία. Το ανώτατο όριο Bitcoins που αναμένεται να παραχθούν είναι τα 21 εκατομμύρια και εκτιμάταται ότι θα επιτευχθεί περί το 2044.
Όσον αφορά τις αγοραπωλησίες, αυτές επιτυγχάνονται μέσω των λεγόμενων “Χρηματιστηρίων Bitcoins” που ορίζουν τις ισοτιμίες με τα τοπικά νομίσματα (ενημερωτικά 1 Bitcoin αντιστοιχεί σε €8.428) και ταυτόχρονα λειτουργούν ως eWallets για την αποθήκευση τους. Τα δημοφιλέστερα από αυτά είναι τα Mt. Gox, CryptoXchange and Intersango.
Παρά το γεγονός ότι πολλοί χαρακτηρίζουν το Bitcoin ως το νόμισμα του μέλλοντος, ένας από τους σημαντικότερους προβληματισμούς που προκύπτει κυρίως λόγω της απουσίας ελέγχου που προαναφέραμε είναι ότι αποτελεί ένα άκρως ελκυστικό μέσο για παρανομές συναλλαγές… Από την άλλη πλευρά, χιλιάδες ηλεκτρονικά καταστήματα και οργανισμοί δέχονται ήδη πληρωμές με Bitcoins.
Περισσότερα για το νέο επαναστατικό σύστημα στο video που ακολουθεί:
Ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών υιοθετούν τα Bitcoins για να παρακάμψουν το νόμο.
Προκειμένου, να παρακάμψουν τη νομοθεσία, οι ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών βρήκαν τη λύση στο διαδικτυακό νόμισμα Bitcoin, το οποίο δε συνδέεται με τραπεζικούς λογαριασμούς, διακινείται ανώνυμα μέσα από ένα δίκτυο P2P και καμία αρχή ή κυβέρνηση δεν έχει πρόσβαση στις συναλλαγές.
Επιπλέον, οι τελευταίες πραγματοποιούνται ταχύτατα μέσα σε λίγες μόνο ώρες, σε αντίθεση με τις τράπεζες που συνήθως απαιτούν μέχρι και 12 εβδομάδες.
Το κατά πόσο βέβαια η μη εμπλοκή των τραπεζών καθιστά τις ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών νόμιμες παραμένει ένα δύσκολο ερώτημα και όπως όλα δείχνουν σύντομα οι αρμόδιοι φορείς θα κληθούν να λάβουν αποφάσεις…
Η βασική ιδέα της δημιουργίας των Bitcoins ήταν να αποτελέσουν ένα ασφαλές, ανώνυμο και ανεξάρτητο από κυβερνήσεις και κεντρικές αρχές νόμισμα. Πράγματι, πίσω από την έκδοση τους δε βρίσκεται κάποια τράπεζα αλλά ειδικό software, δε συνδέονται με τραπεζικούς λογαριασμούς αλλά αποθηκεύονται στο σκληρό δίσκο του χρήστη, διακινούνται ανώνυμα μέσα από ένα δίκτυο P2P και καμία αρχή δεν έχει πρόσβαση στα δεδομένα των συναλλαγών σας.
Η παραγωγή των Bitcoins πραγματοποιείται μέσω μιας διαδικασίας που αναφέρεται ως εξόρυξη (mining) και η οποία λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο σα λοτταρία. Το ανώτατο όριο Bitcoins που αναμένεται να παραχθούν είναι τα 21 εκατομμύρια και εκτιμάταται ότι θα επιτευχθεί περί το 2044.
Όσον αφορά τις αγοραπωλησίες, αυτές επιτυγχάνονται μέσω των λεγόμενων “Χρηματιστηρίων Bitcoins” που ορίζουν τις ισοτιμίες με τα τοπικά νομίσματα (ενημερωτικά 1 Bitcoin αντιστοιχεί σε €8.428) και ταυτόχρονα λειτουργούν ως eWallets για την αποθήκευση τους. Τα δημοφιλέστερα από αυτά είναι τα Mt. Gox, CryptoXchange and Intersango.
Παρά το γεγονός ότι πολλοί χαρακτηρίζουν το Bitcoin ως το νόμισμα του μέλλοντος, ένας από τους σημαντικότερους προβληματισμούς που προκύπτει κυρίως λόγω της απουσίας ελέγχου που προαναφέραμε είναι ότι αποτελεί ένα άκρως ελκυστικό μέσο για παρανομές συναλλαγές… Από την άλλη πλευρά, χιλιάδες ηλεκτρονικά καταστήματα και οργανισμοί δέχονται ήδη πληρωμές με Bitcoins.
Περισσότερα για το νέο επαναστατικό σύστημα στο video που ακολουθεί:
Ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών υιοθετούν τα Bitcoins για να παρακάμψουν το νόμο.
Προκειμένου, να παρακάμψουν τη νομοθεσία, οι ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών βρήκαν τη λύση στο διαδικτυακό νόμισμα Bitcoin, το οποίο δε συνδέεται με τραπεζικούς λογαριασμούς, διακινείται ανώνυμα μέσα από ένα δίκτυο P2P και καμία αρχή ή κυβέρνηση δεν έχει πρόσβαση στις συναλλαγές.
Επιπλέον, οι τελευταίες πραγματοποιούνται ταχύτατα μέσα σε λίγες μόνο ώρες, σε αντίθεση με τις τράπεζες που συνήθως απαιτούν μέχρι και 12 εβδομάδες.
Το κατά πόσο βέβαια η μη εμπλοκή των τραπεζών καθιστά τις ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών νόμιμες παραμένει ένα δύσκολο ερώτημα και όπως όλα δείχνουν σύντομα οι αρμόδιοι φορείς θα κληθούν να λάβουν αποφάσεις…
Πηγή:
techgear
