Παρακολουθώντας μετά από πολλούς μήνες τηλεόραση, έπεσα (εντελώς τυχαία;) πάνω στο καινούργιο διαφημιστικό - spotακι του Mega....
Εάν σε κάτι πρέπει να βγάλουμε το καπέλο στο κανάλι της Μεσογείων, είναι στον τρόπο που προβάλει το υλικό του, όλα τα χρόνια λειτουργίας του.
Βέβαια, σε αυτή την ικανότητα περιλαμβάνεται και η διαχρονική προπαγάνδα υπερ της εκάστοτε Κυβέρνησης...
Αλλά τα πράγματα φαίνεται να είναι πολύ χειρότερα φέτος...
Και όλα αυτά εξαιτίας της "εμφάνισης" του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, σαν υπονοούμενο παρουσίας του στο φετινό πρόγραμμα του Mega.
Πόσο παραμύθι ακόμα, ν' αντέξει αυτή η χώρα;
Σ' ένα παράλληλο σύμπαν θα θέλαμε όλοι μας να είμασταν άνεργοι, αλλά να μέναμε σε καλές περιοχές, να είχαμε καλά αυτοκίνητα και αρκετά χρήματα να κάναμε ότι σκεφτόμασταν.
Και αν αυτό μπορεί να γίνει σχετικά εύκολα, θα θέλαμε σε κάποιο παράλληλο σύμπαν του παράλληλου σύμπαντος, να τα είχαμε όλοι μεταξύ μας και σε κάθε συνάντηση με κάποιον, να ξέραμε ακριβώς τί θα ήθελε, την κάθε στιγμή.
Θα είμαι ειλικρινής...Αυτός ο χειμώνας θα είναι πολύ δύσκολος...
Όχι λόγω της αύξησης του πετρελαίου θέρμανσης (ας κρυώνουμε, αρκεί να πιάνουμε Mega), αλλά γιατί δεν ξέρω τί είναι χειρότερο για μία χώρα...
Τα ψέματα (σε βαθμό προδοσίας) των Πολιτικών του Μνημονίου ή τα ψέματα (σε βαθμό επιστημονικής φαντασίας) των σειρών του Χριστόφορου Παπακαλιάτη;
Δεν περνάει μέρα που δεν αναφέρονται τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης στις βλαβερές συνέπειες της καύσης ξύλων αντί του πετρελαίου.
Είναι δε τέτοια η θέρμη που παρουσιάζουν τα συγκεκριμένα ρεπορτάζ, όσο ποτέ δεν είχαν για τις συνέπειες του καπνίσματος ή των ναρκωτικών. Σαν να είναι η καύση των ξύλων μεγαλύτερη μάστιγα από τα ναρκωτικά και πιο βλαβερή για την υγεία από το κάπνισμα…
Έφτασαν στο σημείο προχθές στην κρατική τηλεόραση να παρουσιάζουν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες πώς μικροσωματίδια-παράγωγα της καύσης του ξύλου απορροφώνται από το τριχωτό της κεφαλής και μπαίνουν στον εγκέφαλο του ανθρώπου όπου μπορούν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτες ζημιές…
Δεν ξέρω κατά πόσο ανεπανόρθωτες είναι οι ζημιές που μπορούν να προκαλέσουν τα μικροσωματίδια, αλλά είναι εδώ και χρόνια πεπεισμένος για τις ανεπανόρθωτες βλάβες που μπορούν να προκαλέσουν οι γκεμπελίσκοι με μικρόφωνο…
Λένε λοιπόν ότι οι πολίτες προσπαθούν να ζεσταθούν αυτόν τον χειμώνα καίγοντας ξύλα ακατάλληλα για καύση. Ξύλα που έχουν πρόσθετα όπως βερνίκι, χρώματα, μελαμίνη από παλιά έπιπλα ή άλλες κατασκευές. Πόσοι τόνοι άραγε επίπλων υπάρχουν προς καύση; Αλλά κανείς από τους “ευαίσθητους” για το περιβάλλον και την υγεία μας δημοσιοκάφρους δεν αναφέρεται στην προφανή αιτία όλων αυτών που δεν είναι άλλη από την κτηνωδία της εξίσωσης πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης, εμπνεύσεως Παπακωνσταντίνου-ΓΑΠ για να μην ξεχνιόμαστε, με άξιο συνεχιστή τον Αντώνη Σαμαρά που περιχαρής εύχεται για το 2013 να έρθει η ανάπτυξη με την ίδια αφέλεια που τα μοντέλα στα καλλιστεία εύχονται παγκόσμια ειρήνη…
Κανείς τους βέβαια δεν έχει ιδέα πώς την βγάζουν οι ακριτικές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας και τα ορεινά χωριά. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους κι αν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς.
Όσες αναλύσεις και να παρουσιάσουν, όσους ειδικούς, όσα στοιχεία είναι αληθινά είτε τραβηγμένα, για να σπείρουν φόβο και πανικό, το γεγονός είναι ένα. Ο κόσμος δεν έχει χρήματα να ζεσταθεί, η κυβέρνηση χάνει έσοδα γιατί οι φωστήρες δεν πρόβλεψαν πως θα μειωθεί η κατανάλωση πετρελαίου (ή δεν θέλησαν να το λάβουν υπ’όψη) και τώρα ετοιμάζονται να βάλουν φόρο είτε στα καυσόξυλα, είτε στους παραγόμενους ρύπους στις καμινάδες των σπιτιών…
“Θα βάλουν φόρο στα παράθυρα” είχε προφητεύσει ο Κοσμάς ο Αιτωλός κάποτε και αν σκεφτεί κανείς ότι έχουμε φτάσει στις καμινάδες δεν είμαστε μακριά στο να βγει αληθινός.
Είναι δε τέτοια η θέρμη που παρουσιάζουν τα συγκεκριμένα ρεπορτάζ, όσο ποτέ δεν είχαν για τις συνέπειες του καπνίσματος ή των ναρκωτικών. Σαν να είναι η καύση των ξύλων μεγαλύτερη μάστιγα από τα ναρκωτικά και πιο βλαβερή για την υγεία από το κάπνισμα…
Έφτασαν στο σημείο προχθές στην κρατική τηλεόραση να παρουσιάζουν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες πώς μικροσωματίδια-παράγωγα της καύσης του ξύλου απορροφώνται από το τριχωτό της κεφαλής και μπαίνουν στον εγκέφαλο του ανθρώπου όπου μπορούν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτες ζημιές…
Δεν ξέρω κατά πόσο ανεπανόρθωτες είναι οι ζημιές που μπορούν να προκαλέσουν τα μικροσωματίδια, αλλά είναι εδώ και χρόνια πεπεισμένος για τις ανεπανόρθωτες βλάβες που μπορούν να προκαλέσουν οι γκεμπελίσκοι με μικρόφωνο…
Λένε λοιπόν ότι οι πολίτες προσπαθούν να ζεσταθούν αυτόν τον χειμώνα καίγοντας ξύλα ακατάλληλα για καύση. Ξύλα που έχουν πρόσθετα όπως βερνίκι, χρώματα, μελαμίνη από παλιά έπιπλα ή άλλες κατασκευές. Πόσοι τόνοι άραγε επίπλων υπάρχουν προς καύση; Αλλά κανείς από τους “ευαίσθητους” για το περιβάλλον και την υγεία μας δημοσιοκάφρους δεν αναφέρεται στην προφανή αιτία όλων αυτών που δεν είναι άλλη από την κτηνωδία της εξίσωσης πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης, εμπνεύσεως Παπακωνσταντίνου-ΓΑΠ για να μην ξεχνιόμαστε, με άξιο συνεχιστή τον Αντώνη Σαμαρά που περιχαρής εύχεται για το 2013 να έρθει η ανάπτυξη με την ίδια αφέλεια που τα μοντέλα στα καλλιστεία εύχονται παγκόσμια ειρήνη…
Κανείς τους βέβαια δεν έχει ιδέα πώς την βγάζουν οι ακριτικές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας και τα ορεινά χωριά. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους κι αν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς.
Όσες αναλύσεις και να παρουσιάσουν, όσους ειδικούς, όσα στοιχεία είναι αληθινά είτε τραβηγμένα, για να σπείρουν φόβο και πανικό, το γεγονός είναι ένα. Ο κόσμος δεν έχει χρήματα να ζεσταθεί, η κυβέρνηση χάνει έσοδα γιατί οι φωστήρες δεν πρόβλεψαν πως θα μειωθεί η κατανάλωση πετρελαίου (ή δεν θέλησαν να το λάβουν υπ’όψη) και τώρα ετοιμάζονται να βάλουν φόρο είτε στα καυσόξυλα, είτε στους παραγόμενους ρύπους στις καμινάδες των σπιτιών…
“Θα βάλουν φόρο στα παράθυρα” είχε προφητεύσει ο Κοσμάς ο Αιτωλός κάποτε και αν σκεφτεί κανείς ότι έχουμε φτάσει στις καμινάδες δεν είμαστε μακριά στο να βγει αληθινός.
αἰέν ἀριστεύειν
Τα εκκαθαριστικά σημειώματα των Κόκκαλη, Βγενόπουλου, Αλαφούζου και Μάνεση φέρνει στο φως το περιοδικό Unfollow στο πλαίσιο μεγάλης έρευνας για την προκλητική φοροασυλία που απολαμβάνουν οι Έλληνες ολιγάρχες.
Στο ρεπορτάζ, που υπογράφει ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος παρουσιάζονται αποκαλυπτικά στοιχεία για ορισμένους από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Ελλάδα οι οποίοι δηλώνουν ατομικό εισόδημα έως και 18.217 ευρώ. Εκμεταλλευόμενοι δεκάδες παραθυράκια οι πιο πιστοί θιασώτες του μνημονίου φτάνουν να πληρώνουν έως και δυο φορές λιγότερο φόρο από τους μισθωτούς
Για να εξηγήσει πως λειτουργεί το σύστημα, το Unfollow παρουσιάζει, όπως αναφέρεται, «τέσσερις εμβληματικές περιπτώσεις: Έναν μεγιστάνα, τον Σωκράτη Κόκκαλη, ο οποίος δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα η γραμματέας του. Έναν τραπεζίτη, τον Ανδρέα Βγενόπουλο, που δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα ένας πρωτοδιοριζόμενος ταμίας στην τράπεζά του. Έναν εφοπλιστή και καναλάρχη, τον Γιάννη Αλαφούζο, που δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα βγάζει ένας ανερχόμενος δημοσιογράφος στο κανάλι του. Κι έναν βιομήχανο, τον Νίκο Μάνεση, για τον οποίο κινητοποιήθηκε ολόκληρη κυβέρνηση προκειμένου να σπάσουν τα ΜΑΤ μια απεργία, μόνο και μόνο για να βάλει λίγο αργότερα ο ίδιος λουκέτο στην επιχείρησή του».
H ανεξάρτητη δημοσιογραφία δείχνει για άλλη μια φορά ότι μπορεί να σταθεί απέναντι στην Ελλάδα των Ολιγαρχών. Μόνο που θα χρειαστεί τη βοήθειά σας. Διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ στο Unfollow που κυκλοφορεί.
Στο ρεπορτάζ, που υπογράφει ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος παρουσιάζονται αποκαλυπτικά στοιχεία για ορισμένους από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Ελλάδα οι οποίοι δηλώνουν ατομικό εισόδημα έως και 18.217 ευρώ. Εκμεταλλευόμενοι δεκάδες παραθυράκια οι πιο πιστοί θιασώτες του μνημονίου φτάνουν να πληρώνουν έως και δυο φορές λιγότερο φόρο από τους μισθωτούς
Για να εξηγήσει πως λειτουργεί το σύστημα, το Unfollow παρουσιάζει, όπως αναφέρεται, «τέσσερις εμβληματικές περιπτώσεις: Έναν μεγιστάνα, τον Σωκράτη Κόκκαλη, ο οποίος δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα η γραμματέας του. Έναν τραπεζίτη, τον Ανδρέα Βγενόπουλο, που δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα ένας πρωτοδιοριζόμενος ταμίας στην τράπεζά του. Έναν εφοπλιστή και καναλάρχη, τον Γιάννη Αλαφούζο, που δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα βγάζει ένας ανερχόμενος δημοσιογράφος στο κανάλι του. Κι έναν βιομήχανο, τον Νίκο Μάνεση, για τον οποίο κινητοποιήθηκε ολόκληρη κυβέρνηση προκειμένου να σπάσουν τα ΜΑΤ μια απεργία, μόνο και μόνο για να βάλει λίγο αργότερα ο ίδιος λουκέτο στην επιχείρησή του».
H ανεξάρτητη δημοσιογραφία δείχνει για άλλη μια φορά ότι μπορεί να σταθεί απέναντι στην Ελλάδα των Ολιγαρχών. Μόνο που θα χρειαστεί τη βοήθειά σας. Διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ στο Unfollow που κυκλοφορεί.
Τον Ιούλιο του ίδιου έτους εντοπίστηκε «βεβαίωση μη οφειλής – ασφαλιστικής ενημερότητας» για λογαριασμό της επιχείρησης ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ Α.Ε. (μέλος του ΟΜΙΛΟΥ ΞΥΝΗ), που φέρεται να εκδόθηκε στις 3.3.2009 από το τοπικό υποκατάστημα ΙΚΑ-ΕΤΑΜ πλ. Ομονοίας και για την οποία επίσης υπήρχαν υπόνοιες ότι δεν έχει εκδοθεί νόμιμα. Ζητήθηκε άμεσα από το οικείο υποκατάστημα η διερεύνηση της υπόθεσης και διαπιστώθηκε ότι και αυτή η βεβαίωση δεν είχε εκδοθεί νόμιμα».
Από το 2010 γνώριζαν ότι ο εν λόγω κύριος και η εν λόγω επιχείρηση λειτουργούσε με πλαστές ενημερότητες, αλλά έπρεπε να φτάσει το 2013 για να ασχοληθούν μαζί του. Να ασχοληθούν εννοούμε επικοινωνιακά, διότι επί της ουσίας είναι άγνωστο τι θα συμβεί. Άλλωστε, επί της ουσίας υπήρχαν δημοσιεύματα της εφημερίδας «ΠΟΝΤΙΚΙ» και του «HOT DOC», αλλά όλοι έκαναν την πάπια.
Όλοι ήξεραν την αλήθεια, αλλά όλοι απτόητοι στήριζαν τις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, δωρεές του Ομίλου (sic), τον συνέχαιραν για τις υποτροφίες που έδινε σε πτωχούς και έβγαιναν φωτογραφίες μαζί του.
Από την άλλη, είναι και η περίπτωση του Ανδρέα Κουρή που συνελήφθη για την υπόθεση χρεών του τηλεοπτικού σταθμού ALTER προς το ΙΚΑ, ύψους άνω των 9 εκατομμυρίων ευρώ. Ο ίδιος επιμένει ότι δεν είχε άμεση σχέση με το θέμα. Το δικαστήριο έκρινε ότι είχε και του επέβαλε ποινή φυλάκισης τεσσάρων χρόνων με τριετή αναστολή και χρηματικό πρόστιμο 11.000 ευρώ για την κατηγορία της μη καταβολής ασφαλιστικών εισφορών.
Τελικά είχε ή δεν είχε σχέση; Αν είχε σχέση με τα χρέη 9 εκ. ευρώ και τον τιμώρησαν με πρόστιμο 11.000 ευρώ και φυλάκιση με αναστολή, κάτι δεν πάει καλά με τις ποινές. Εκτός κι αν το δικαστήριο τον έκρινε «ολίγον ένοχο».
Τη λίστα Λαγκάρντ ακόμη τη συζητάνε, βγάζουν στην πιάτσα την είδηση ότι υπάρχουν ακόμη δυο λίστες, του Λουξεμβούργου και του Λίχτενσταϊν, αύριο θα βγάλουν και τη λίστα με ψώνια που έκανε η Βαρδινογιάννη στο Λονδίνο κι όλα καλά. Ο Λαυρεντιάδης είναι στη φυλακή, ο Γαβαλάς κάνει ηλιοθεραπεία στο προαύλιο κι ο Ιερώνυμος πηγαίνει στον Κορυδαλλό για εμψύχωση.
Επικοινωνιακός βομβαρδισμός. Πίτσες, μπύρες και ονόματα. Αραχτό το φιλοθεάμον κοινό παρακολουθεί την παρέλαση ονομάτων που έκλεψαν, φοροδιέφυγαν και αρνείται να καταλάβει ότι ούτε ένας εν ενεργεία πολιτικός δεν είναι εμπλεκόμενος στα σκάνδαλα. Όλοι είναι πρώην. Τελειωμένοι! Άχρηστοι στο σύστημα. Αρνείται να καταλάβει ότι ούτε ένας επιχειρηματίας από αυτούς που στηρίζουν το σύστημα της διαφθοράς και χρηματοδοτούν τους πολιτικούς με ρευστό ή κατασκευασμένες ειδήσεις από τα ΜΜΕ τους, δεν εμπλέκεται σε κανένα σκάνδαλο.
Τελειωμένοι πολιτικοί και δευτεράντζες επιχειρηματίες έχουν μετατρέψει την υποτιθέμενη «κάθαρση» σε μια gossip κατάσταση για να έχουν να συζητάνε οι νοικοκυρές. Επί της ουσίας, πόσα χρήματα μάζεψε το Δημόσιο από τους Λαυρεντιάδηδες, τους Ξυνήδες, του Κουρήδες, τους Τσοχατζόπουλους; Τίποτα! Οι μόνοι που πληρώνουν είμαστε εμείς, οι υπόλοιποι. Οι μόνες περιουσίες που κινδυνεύουν με δήμευση είναι εκείνων που δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια.
Ο Σαμαράς έδωσε εντολή στο ΣΔΟΕ να αποκαλύπτονται διαρκώς υποθέσεις «βαριών» ονομάτων. Γιατί άραγε; Μα για να ικανοποιεί το κουτσομπολιό. Για να ρίχνει στάχτη στα μάτια. Για να ταΐζει τη συλλογική ανάγκη για ριάλιτι σόου. Αν παρ’ ελπίδα, όλοι αυτοί που συνελήφθησαν να χρωστάνε, να φοροδιαφεύγουν, να βγάζουν παράνομα χρήματα στο εξωτερικό, πλήρωναν όσα τους αναλογούσαν έστω και μέσω της δήμευσης των περιουσιών τους, η ανάγκη για λήψη οριζόντιων μέτρων θα είχε αυτόματα περιοριστεί.
Όμως δεν είναι αυτός ο σκοπός της τρικομματικής υπηρέτριας της Τρόικας. Ο σκοπός της είναι να χώσει στη λαιμητόμο το κεφάλι του συνταξιούχου και του μισθωτού έχοντας απέναντί του μια τηλεόραση που θα δείχνει σκηνοθετημένες συλλήψεις κάποιων ευγενών. Κι έτσι, παρακολουθώντας την εξαπάτηση, θα ξεχνά τι τον περιμένει. Ένας ευχάριστος θάνατος, ώστε ησύχως να στεκόμαστε στην ουρά μέχρι να έρθει η δική μας σειρά για να χώσουμε το κεφάλι μας στη λαιμητόμο.
ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ
Τα κατοχικά νέα στη χώρα μας δεν έχουν τέλος. Η ποιότητά τους είναι σταθερή, σαν την αξία του χρυσού, ενώ η ποσότητά τους είναι κυμαινόμενη, ανάλογα με τον γενικό σχεδιασμό της κατοχής και με την κολοκοτρωναίικη αντίσταση που έχει απομείνει στους κατεχόμενους.
Το IMF έχει καταστεί φιλανθρωπικός οργανισμός, και μοναδικός μηχανισμός ελέγχου της φοροδιαφυγής! Εκεί που πριν από ένα εξάμηνο άπαντες περνούσαν γενεές δεκατέσσερις την κα Χριστίνα για την σύγκριση των παιδιών του Νίγηρα και των Ελλήνων πολιτών (δηλ των “φοροφυγάδων”), τώρα όλοι την θεωρούν αξιόπιστο και μοναδικό πληροφοριοδότη των μεγαλο-φοροφυγάδων.
Αυτό βέβαια δεν αναιρεί την ουσία της μεγαλο-φοροδιαφυγής. Απλώς επισημαίνουμε ότι για άλλη μια φορά παίζεται το γνωστό επικοινωνιακό παιχνίδι: για τα χάλια του κράτους φταίνε οι πολίτες ή το άπειρο, ενώ για την βελτίωση του κράτους χρειαζόμαστε τους (αξιόπιστους) ξένους.
Έτσι οι επόμενες “ειδήσεις” για την υποχρεωτική χρήση πλαστικού χρήματος, τους νέους νόμους, το νέο σύνταγμα (και) για την “φοροδιαφυγή” ήδη ψιλοακούγονται.
Φοροδιαφυγή στα εισαγωγικά σημαίνει ότι “προσπαθεί” το κράτος να εισπράξει φόρους και αυτοί του ξεφεύγουνε. Καλό ε; Τα χρηματιστήρια, οι Ζήμενς, οι Ολυμπιακοί, τα μνημόνια… τι απέγιναν; Κάπως έτσι θα χαθούμε και στον ενδοπασοκικό καταμερισμό ευθυνών; ή μήπως το θέμα θα μας απασχολήσει πολύ, γι αυτό έχει τη μορφή κρεμμυδιού;
Από την άλλη, εμφανίζεται το δυτικό κράτος δικαίου (αυτό δεν εφαρμόστηκε και διαφημίστηκε επί 3 αιώνες;) να πετάει επιλεκτικά τον νομικό του πολιτισμό στα σκουπίδια, προτάσσοντας έναντι του τεκμηρίου αθωότητας το τεκμήριο της ενοχής. Τι; Πώς; Κατάσχεση από τον λογαριασμό μετρητών μόνον; Γιατί όχι έφοδο στα σπίτια, ψεκασμό με σπρέι πιπεριού και έρευνα στα συρτάρια και κάτω από το στρώμα;
Στην άλλη επαναλαμβανόμενη είδηση, το κράτος (υπουργείο περιβάλλοντος ας πούμε) που ενδιαφέρεται για την υγεία των πολιτών (να δώσει τεχνογνωσία στο υγείας), ανακάλυψε -λέει- πόσες φορές πάνω είναι τα αιωρούμενα μικροσωματίδια λόγω της χρήσης τζακιών και σομπών.
Οι “δημοσιογράφοι”, οι επί δεκαετίες ευρισκόμενοι δίπλα στους πληγέντες από πυρκαγιές, πλημμύρες, διακοπές ρεύματος, αυτοδιαλυόμενους δρόμους... και τα παρεπόμενά τους, ήταν αυτοί που συρρίκνωναν μέχρι εκμηδενισμού την πλέον προφανή κρατική ευθύνη στην ιστορική φράση “όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι/παθόντες”. Οι ίδιοι “δημοσιογράφοι” σήμερα, ως εκ θαύματος, έχουν ρεπορτάζ που σκοτώνει. Παρακολούθησαν, μπήκαν κρυφά στα σπίτια και είδαν κόσμο να καίει μελαμίνες, βερνικωμένα ξύλα και σκουπίδια. “Διέρρευσε” μάλιστα σήμερα στα μου μου ε, ότι η κυβέρνηση εξετάζει την εξομοίωση των φόρων πετρελαίου και ξύλου. Τι; Πώς; Παραδέχθηκε το Δ.Ν.Τ. ότι έδωσε λάθος φάρμακα στον ασθενή; Ναι, αλλά και πάλι, γιατί να χάσουν τα λεφτά τους με τα εις την νιοστή πανωτόκια δανειστές μας; Πώς λέγεται εκείνο το δάσος από συνθετικό δέντρο (ας το κάνουν απομίμηση) που θα απορροφά πολλαπλάσιο CO2; Γιατί να μην προστεθεί και μια ουσία στο “ξύλο” που θα το κάνει να βγάζει και μπλε καπνό όταν θα καίγεται; Οι δορυφόροι θα εντοπίζουν τον μπλε καπνό ακόμα και με συννεφιά, δεν χρειάζονται άλλες κάμερες για να επιβάλλονται τα πρόστιμα.
Όσο ευθύνεται το CO2 για την υπερθέρμανση του πλανήτη, όσο το CO2 είναι αυτό που (και να ευθυνότανε) αδυνατεί να το περιορίσει ο δυτικός κόσμος, άλλο τόσο ενδιαφέρεται η κα Λαγκάρντ και η κυβέρνηση για την φοροδιαφυγή και την υγεία. Ετούτα και άλλα παρόμοια σερβίρουν τον τελευταίο καιρό οι τηλεοπτικοί σταθμοί και οι εφημερίδες. Μάλιστα ο μοναδικός τροφοδότης των τηλεοπτικών σταθμών δεν κάνει καν τον κόπο να ανακατέψει λίγο τη σειρά των “ειδήσεων”, ώστε αλλάζοντας κανάλι, κάποιος να έχει την ψευδαίσθηση του πλουραλισμού στην κατοχική ενημέρωση.
Στέργιος Ζυγούρας
Το IMF έχει καταστεί φιλανθρωπικός οργανισμός, και μοναδικός μηχανισμός ελέγχου της φοροδιαφυγής! Εκεί που πριν από ένα εξάμηνο άπαντες περνούσαν γενεές δεκατέσσερις την κα Χριστίνα για την σύγκριση των παιδιών του Νίγηρα και των Ελλήνων πολιτών (δηλ των “φοροφυγάδων”), τώρα όλοι την θεωρούν αξιόπιστο και μοναδικό πληροφοριοδότη των μεγαλο-φοροφυγάδων.
Αυτό βέβαια δεν αναιρεί την ουσία της μεγαλο-φοροδιαφυγής. Απλώς επισημαίνουμε ότι για άλλη μια φορά παίζεται το γνωστό επικοινωνιακό παιχνίδι: για τα χάλια του κράτους φταίνε οι πολίτες ή το άπειρο, ενώ για την βελτίωση του κράτους χρειαζόμαστε τους (αξιόπιστους) ξένους.
Έτσι οι επόμενες “ειδήσεις” για την υποχρεωτική χρήση πλαστικού χρήματος, τους νέους νόμους, το νέο σύνταγμα (και) για την “φοροδιαφυγή” ήδη ψιλοακούγονται.
Φοροδιαφυγή στα εισαγωγικά σημαίνει ότι “προσπαθεί” το κράτος να εισπράξει φόρους και αυτοί του ξεφεύγουνε. Καλό ε; Τα χρηματιστήρια, οι Ζήμενς, οι Ολυμπιακοί, τα μνημόνια… τι απέγιναν; Κάπως έτσι θα χαθούμε και στον ενδοπασοκικό καταμερισμό ευθυνών; ή μήπως το θέμα θα μας απασχολήσει πολύ, γι αυτό έχει τη μορφή κρεμμυδιού;
Από την άλλη, εμφανίζεται το δυτικό κράτος δικαίου (αυτό δεν εφαρμόστηκε και διαφημίστηκε επί 3 αιώνες;) να πετάει επιλεκτικά τον νομικό του πολιτισμό στα σκουπίδια, προτάσσοντας έναντι του τεκμηρίου αθωότητας το τεκμήριο της ενοχής. Τι; Πώς; Κατάσχεση από τον λογαριασμό μετρητών μόνον; Γιατί όχι έφοδο στα σπίτια, ψεκασμό με σπρέι πιπεριού και έρευνα στα συρτάρια και κάτω από το στρώμα;
Στην άλλη επαναλαμβανόμενη είδηση, το κράτος (υπουργείο περιβάλλοντος ας πούμε) που ενδιαφέρεται για την υγεία των πολιτών (να δώσει τεχνογνωσία στο υγείας), ανακάλυψε -λέει- πόσες φορές πάνω είναι τα αιωρούμενα μικροσωματίδια λόγω της χρήσης τζακιών και σομπών.
Οι “δημοσιογράφοι”, οι επί δεκαετίες ευρισκόμενοι δίπλα στους πληγέντες από πυρκαγιές, πλημμύρες, διακοπές ρεύματος, αυτοδιαλυόμενους δρόμους... και τα παρεπόμενά τους, ήταν αυτοί που συρρίκνωναν μέχρι εκμηδενισμού την πλέον προφανή κρατική ευθύνη στην ιστορική φράση “όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι/παθόντες”. Οι ίδιοι “δημοσιογράφοι” σήμερα, ως εκ θαύματος, έχουν ρεπορτάζ που σκοτώνει. Παρακολούθησαν, μπήκαν κρυφά στα σπίτια και είδαν κόσμο να καίει μελαμίνες, βερνικωμένα ξύλα και σκουπίδια. “Διέρρευσε” μάλιστα σήμερα στα μου μου ε, ότι η κυβέρνηση εξετάζει την εξομοίωση των φόρων πετρελαίου και ξύλου. Τι; Πώς; Παραδέχθηκε το Δ.Ν.Τ. ότι έδωσε λάθος φάρμακα στον ασθενή; Ναι, αλλά και πάλι, γιατί να χάσουν τα λεφτά τους με τα εις την νιοστή πανωτόκια δανειστές μας; Πώς λέγεται εκείνο το δάσος από συνθετικό δέντρο (ας το κάνουν απομίμηση) που θα απορροφά πολλαπλάσιο CO2; Γιατί να μην προστεθεί και μια ουσία στο “ξύλο” που θα το κάνει να βγάζει και μπλε καπνό όταν θα καίγεται; Οι δορυφόροι θα εντοπίζουν τον μπλε καπνό ακόμα και με συννεφιά, δεν χρειάζονται άλλες κάμερες για να επιβάλλονται τα πρόστιμα.
Όσο ευθύνεται το CO2 για την υπερθέρμανση του πλανήτη, όσο το CO2 είναι αυτό που (και να ευθυνότανε) αδυνατεί να το περιορίσει ο δυτικός κόσμος, άλλο τόσο ενδιαφέρεται η κα Λαγκάρντ και η κυβέρνηση για την φοροδιαφυγή και την υγεία. Ετούτα και άλλα παρόμοια σερβίρουν τον τελευταίο καιρό οι τηλεοπτικοί σταθμοί και οι εφημερίδες. Μάλιστα ο μοναδικός τροφοδότης των τηλεοπτικών σταθμών δεν κάνει καν τον κόπο να ανακατέψει λίγο τη σειρά των “ειδήσεων”, ώστε αλλάζοντας κανάλι, κάποιος να έχει την ψευδαίσθηση του πλουραλισμού στην κατοχική ενημέρωση.
Στέργιος Ζυγούρας
Καθώς ανοίγεται μπροστά μας το 2013, ο πολιτικός λόγος στην Ελλάδα εξακολουθεί να κάνει κύκλους, κυνηγώντας την ουρά του από όξυνση σε άμβλυνση και τούμπαλιν, δίχως ακόμη να ανακαλύπτει τη βούληση, το κουράγιο ή τα εργαλεία να αντιμετωπίσει το δομικό πρόβλημα: όσο κάποιοι καλλιεργούν ενοχικές συνειδήσεις, υπερθεματίζοντας περί «πατριωτισμού» και «ομοψυχίας», ενώ άλλοι καταδιώκουν αποδιοπομπαίους τράγους, παρουσιάζοντάς τους ως «σάπια μήλα» ενός κατ’ ουσίαν υγιούς καλαθιού, το πρόβλημα της δομικής αδικίας με την οποία είναι οργανωμένο, σκόπιμα και υπολογιστικά, το πολιτικοοικονομικό σύστημα της χώρας, μένει ανέγγιχτο.
Όπως έχει ειπωθεί, δημοσιογραφία είναι να γράφεις κάτι που κάποιος άλλος δεν θέλει να γραφτεί. Όλα τα υπόλοιπα είναι δημόσιες σχέσεις. Στο UNFOLLOW λοιπόν αποφασίσαμε από το πρώτο μας κιόλας τεύχος ότι αν πρόκειται να καταπιαστούμε ως δημοσιογράφοι με το πολιτικό πρόβλημα που διαπιστώνουμε, δεν αξίζει ούτε να γράφουμε εξυπνούλικα χρονογραφήματα περί της απουσίας «φορολογικής συνείδησης» των εστιατόρων ούτε να μπήγουμε κι εμείς το μικρό μας τσεκουράκι στην πεσούσα δρυ της εβδομάδας. Απεναντίας, αυτό που αξίζει είναι να μιλήσουμε για τον τεράστιο ελέφαντα στο κέντρο του δωματίου, που όλοι καμώνονται πως είναι αόρατος.
Ο ελέφαντας είναι το σύστημα εκείνο που επιτρέπει σε μια ολιγομελή ομάδα ανθρώπων να προστατεύονται στο διηνεκές από οποιαδήποτε προσπάθεια «μεταρρύθμισης», από οποιαδήποτε απόπειρα εγκατάστασης ουσιαστικής ισονομίας στη χώρα. Κι αυτό με την πλήρη συνενοχή μιας εκτελεστικής εξουσίας που επιστρατεύει όλη της τη δύναμη, ώστε και οι άλλες εξουσίες –η νομοθετική, η δικαστική, σύσσωμη η κρατική γραφειοκρατία αλλά και ο Τύπος– να κατασκευάζουν ξανά και ξανά ελαφρώς παραλλαγμένες εκδοχές αυτού του συστήματος ανισότητας και αδικίας.
Στο τεύχος 13 του UNFOLLOW, που κυκλοφορεί, εξετάζουμε μια κομβική πλευρά του συστήματος αυτού: στο ρεπορτάζ του ειδικού συνεργάτη Κώστα Γυφτοδήμου, περιγράφουμε τεκμηριωμένα πώς άλλο ένα φορολογικό νομοσχέδιο, ενώ εμφανίζεται και πάλι με το πρόσχημα της «μεταρρύθμισης», στην πραγματικότητα έρχεται να λεηλατήσει τα λαϊκά εισοδήματα, δίχως καμία απολύτως πρόθεση να φορολογήσει τον πραγματικό πλούτο. Αντιθέτως, διατηρεί αλώβητα ή και ενισχύει τα φορολογικά προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου, των πολυεθνικών, των εφοπλιστών και των τραπεζιτών.
Αλλά δεν μένουμε εκεί. Επειδή γνωρίζουμε πως με όση ακρίβεια κι αν περιγράψουμε κάτι, την πραγματική δύναμη την έχει το συγκεκριμένο παράδειγμα, επικαλούμαστε εμβληματικές περιπτώσεις ελλήνων επιχειρηματιών, που όχι μόνο ανήκουν στην ολιγομελή αυτή προστατευμένη ομάδα αλλά είναι τόσο επιφανείς ώστε στα πρόσωπά τους να συμβολοποιείται η κοινωνική αδικία: Στο ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου, ξετυλίγουμε τον χάρτη του φορολογικού παραδείσου που λέγεται Ελλάδα και δημοσιεύουμε τέσσερα εκκαθαριστικά σημειώματα, μέρος μιας σειράς στοιχείων που περιήλθαν σε γνώση μας. Από αυτά τα εκκαθαριστικά σημειώματα προκύπτει πως για το έτος 2012:
Ο βιομήχανος Νικόλαος Μάνεσης έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα 30.714, 52 ευρώ.
Ο επιχειρηματίας Σωκράτης Κόκκαλης έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα 26.870, 11 ευρώ.
Ο εφοπλιστής και μιντιάρχης Ιωάννης Αλαφούζος έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα 26.160, 40 ευρώ.
Ο τραπεζίτης Ανδρέας Βγενόπουλος έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα 18.217, 41 ευρώ.
Πώς γίνεται αυτό; Μα τους το επιτρέπει ο νόμος. Και ο παλιός και ο καινούργιος και κάθε «μεταρρύθμιση» που παρουσιάζεται ως «λύση» στη συστημική αδικία που μαστίζει την Ελλάδα. Όπως επισημαίνεται στο ρεπορτάζ, «λεφτά υπάρχουν» αλλά καμία κυβέρνηση δεν τολμά να τα απαιτήσει από τους… αναξιοπαθούντες κεφαλαιοκράτες, αλλάζοντας τον νόμο ώστε να φορολογηθούν τα πραγματικά υψηλά εισοδήματα που προκύπτουν ως μερίδιο κέρδους από τις εταιρείες τους.
Αυτό είναι ένα καλά κρυμμένο φορολογικό μυστικό: Τα κέρδη των εταιριών δεν διανέμονται όλα στους μετόχους. Αντιθέτως, μοιράζονται και φορολογούνται στην υψηλότερη κλίμακα μόνο τόσα όσα χρειάζονται για να καλυφθούν «τρύπες». Έτσι, τα υπόλοιπα κέρδη υποτίθεται ότι παραμένουν στις εταιρείες, έχοντας γλιτώσει την φορολόγηση μέχρι και την υψηλότερη κλίμακα - σε αντίθεση με τα έσοδα μισθωτών και συνταξιούχων που φορολογούνται όλα (αλλά και τα κέρδη εταιρειών σε άλλες χώρες). Ο φόρος με τον νόμο που ίσχυε μέχρι και το 2012 για κάποιον που δηλώνει πάνω από 100.000 ατομικό εισόδημα ήταν 45%. Οι ιδιοκτήτες των ΑΕ και των ΕΠΕ, για παράδειγμα, παίρνουν όσο μερίδιο χρειάζονται από τα κέρδη των όποιων εταιρειών τους με επιπλέον φορολογία 25% για να καλύψουν το τεκμήριο διαβίωσης, και τα υπόλοιπα κέρδη τους μένουν στο ταμείο της εταιρείας φορολογημένα με 20%.
Νομίμως το κάνουν. Όπως νομίμως αφήνουν τα κέρδη τους στο ταμείο της εταιρείας τους φορολογημένα με το «ταπεινό» 20%. Και αν προκύψει και μία χρονιά εμφανίσουν ζημιές, τις καλύπτουν με τα κέρδη προηγουμένων ετών, τα οποία δεν έχουν φορολογηθεί γιατί «ξέχασαν» να μοιράσουν τα μερίδια. Επαναλαμβάνουμε, νομίμως γίνονται αυτά στο ελληνικό Ελντοράντο. Βέβαια στην Γερμανία που τόσο θέλουμε να μιμηθούμε, τα μερίδια φορολογούνται μεν με μικρότερο συντελεστή, αλλά μοιράζονται το ίδιο έτος, ενώ τα κέρδη των εταιρειών φορολογούνται 30-33% και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις επιτρέπεται ένα μέρος των κερδών να μείνει στο ταμείο της εταιρείας.
Τη στιγμή λοιπόν που απαιτείται από τον λαό να επιδείξει «πατριωτισμό», αποκτώντας... «φορολογική συνείδηση», το UNFOLLOW προτείνει να θυμηθούμε τι στ’ αλήθεια σημαίνει κοινωνική δικαιοσύνη.
Την πλήρη εξήγηση του πώς δουλεύει το σύστημα της φοροασυλίας θα τη διαβάσετε στο UNFOLLOW 13 που κυκλοφορεί στα περίπτερα, μαζί με πολλά ακόμη θέματα, άρθρα και ρεπορτάζ.
Καλή χρονιά,
UNFOLLOW
![Bitcoin: Tο επαναστατικό νόμισμα που σαρώνει στο Διαδίκτυο [Video]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgT5uqAkOII1u0UdDwiOxquP2jng8zP-V7HhbDAuiUawlE64ctQV_UM69fYvZR-rbYvYKzy26v08RG_YUTCbkwoABhm9ZG5K47b5blw-bDtT0eF9MaQfzi6hCnZLKkcu9sc4n1sIlUGRjo/s1600/bitcoin.jpg "Bitcoin: Tο επαναστατικό νόμισμα που σαρώνει στο Διαδίκτυο [Video]")
Το Bitcoin είναι ένα εναλλακτικό ψηφιακό νομισματικό σύστημα που το τελευταίο διάστημα χρησιμοποιείται ευρέως στον κόσμο του Διαδικτύου και πολλοί θεωρούν ότι θα φέρει την επανάσταση στις διεθνείς αγορές.
Η βασική ιδέα της δημιουργίας των Bitcoins ήταν να αποτελέσουν ένα ασφαλές, ανώνυμο και ανεξάρτητο από κυβερνήσεις και κεντρικές αρχές νόμισμα. Πράγματι, πίσω από την έκδοση τους δε βρίσκεται κάποια τράπεζα αλλά ειδικό software, δε συνδέονται με τραπεζικούς λογαριασμούς αλλά αποθηκεύονται στο σκληρό δίσκο του χρήστη, διακινούνται ανώνυμα μέσα από ένα δίκτυο P2P και καμία αρχή δεν έχει πρόσβαση στα δεδομένα των συναλλαγών σας.
Η παραγωγή των Bitcoins πραγματοποιείται μέσω μιας διαδικασίας που αναφέρεται ως εξόρυξη (mining) και η οποία λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο σα λοτταρία. Το ανώτατο όριο Bitcoins που αναμένεται να παραχθούν είναι τα 21 εκατομμύρια και εκτιμάταται ότι θα επιτευχθεί περί το 2044.
Όσον αφορά τις αγοραπωλησίες, αυτές επιτυγχάνονται μέσω των λεγόμενων “Χρηματιστηρίων Bitcoins” που ορίζουν τις ισοτιμίες με τα τοπικά νομίσματα (ενημερωτικά 1 Bitcoin αντιστοιχεί σε €8.428) και ταυτόχρονα λειτουργούν ως eWallets για την αποθήκευση τους. Τα δημοφιλέστερα από αυτά είναι τα Mt. Gox, CryptoXchange and Intersango.
Παρά το γεγονός ότι πολλοί χαρακτηρίζουν το Bitcoin ως το νόμισμα του μέλλοντος, ένας από τους σημαντικότερους προβληματισμούς που προκύπτει κυρίως λόγω της απουσίας ελέγχου που προαναφέραμε είναι ότι αποτελεί ένα άκρως ελκυστικό μέσο για παρανομές συναλλαγές… Από την άλλη πλευρά, χιλιάδες ηλεκτρονικά καταστήματα και οργανισμοί δέχονται ήδη πληρωμές με Bitcoins.
Περισσότερα για το νέο επαναστατικό σύστημα στο video που ακολουθεί:
Ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών υιοθετούν τα Bitcoins για να παρακάμψουν το νόμο.
Προκειμένου, να παρακάμψουν τη νομοθεσία, οι ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών βρήκαν τη λύση στο διαδικτυακό νόμισμα Bitcoin, το οποίο δε συνδέεται με τραπεζικούς λογαριασμούς, διακινείται ανώνυμα μέσα από ένα δίκτυο P2P και καμία αρχή ή κυβέρνηση δεν έχει πρόσβαση στις συναλλαγές.
Επιπλέον, οι τελευταίες πραγματοποιούνται ταχύτατα μέσα σε λίγες μόνο ώρες, σε αντίθεση με τις τράπεζες που συνήθως απαιτούν μέχρι και 12 εβδομάδες.
Το κατά πόσο βέβαια η μη εμπλοκή των τραπεζών καθιστά τις ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών νόμιμες παραμένει ένα δύσκολο ερώτημα και όπως όλα δείχνουν σύντομα οι αρμόδιοι φορείς θα κληθούν να λάβουν αποφάσεις…
Η βασική ιδέα της δημιουργίας των Bitcoins ήταν να αποτελέσουν ένα ασφαλές, ανώνυμο και ανεξάρτητο από κυβερνήσεις και κεντρικές αρχές νόμισμα. Πράγματι, πίσω από την έκδοση τους δε βρίσκεται κάποια τράπεζα αλλά ειδικό software, δε συνδέονται με τραπεζικούς λογαριασμούς αλλά αποθηκεύονται στο σκληρό δίσκο του χρήστη, διακινούνται ανώνυμα μέσα από ένα δίκτυο P2P και καμία αρχή δεν έχει πρόσβαση στα δεδομένα των συναλλαγών σας.
Η παραγωγή των Bitcoins πραγματοποιείται μέσω μιας διαδικασίας που αναφέρεται ως εξόρυξη (mining) και η οποία λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο σα λοτταρία. Το ανώτατο όριο Bitcoins που αναμένεται να παραχθούν είναι τα 21 εκατομμύρια και εκτιμάταται ότι θα επιτευχθεί περί το 2044.
Όσον αφορά τις αγοραπωλησίες, αυτές επιτυγχάνονται μέσω των λεγόμενων “Χρηματιστηρίων Bitcoins” που ορίζουν τις ισοτιμίες με τα τοπικά νομίσματα (ενημερωτικά 1 Bitcoin αντιστοιχεί σε €8.428) και ταυτόχρονα λειτουργούν ως eWallets για την αποθήκευση τους. Τα δημοφιλέστερα από αυτά είναι τα Mt. Gox, CryptoXchange and Intersango.
Παρά το γεγονός ότι πολλοί χαρακτηρίζουν το Bitcoin ως το νόμισμα του μέλλοντος, ένας από τους σημαντικότερους προβληματισμούς που προκύπτει κυρίως λόγω της απουσίας ελέγχου που προαναφέραμε είναι ότι αποτελεί ένα άκρως ελκυστικό μέσο για παρανομές συναλλαγές… Από την άλλη πλευρά, χιλιάδες ηλεκτρονικά καταστήματα και οργανισμοί δέχονται ήδη πληρωμές με Bitcoins.
Περισσότερα για το νέο επαναστατικό σύστημα στο video που ακολουθεί:
Ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών υιοθετούν τα Bitcoins για να παρακάμψουν το νόμο.
Προκειμένου, να παρακάμψουν τη νομοθεσία, οι ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών βρήκαν τη λύση στο διαδικτυακό νόμισμα Bitcoin, το οποίο δε συνδέεται με τραπεζικούς λογαριασμούς, διακινείται ανώνυμα μέσα από ένα δίκτυο P2P και καμία αρχή ή κυβέρνηση δεν έχει πρόσβαση στις συναλλαγές.
Επιπλέον, οι τελευταίες πραγματοποιούνται ταχύτατα μέσα σε λίγες μόνο ώρες, σε αντίθεση με τις τράπεζες που συνήθως απαιτούν μέχρι και 12 εβδομάδες.
Το κατά πόσο βέβαια η μη εμπλοκή των τραπεζών καθιστά τις ιστοσελίδες τυχερών παιχνιδιών νόμιμες παραμένει ένα δύσκολο ερώτημα και όπως όλα δείχνουν σύντομα οι αρμόδιοι φορείς θα κληθούν να λάβουν αποφάσεις…
Πηγή:
techgear
Ένα από τα σημαντικότερα βίντεο που έχετε δει ποτέ.
Η ωμή αλήθεια γύρω από την εκμετάλλευση των ανθρώπινων κοινωνιών από τους εξουσιαστές που, μεσα στους αιώνες, αυτοπροσδιορίζονται ως “ιδιοκτήτες της ανθρωπότητας” (χωρίς αυτό να αποτελεί κανενός είδους υπερβολή).
Μια σύντομη αφήγηση της εξέλιξης των ανθρώπινων κοινωνιών, δοσμένη με τρόπο τέτοιο, ώστε να καταφέρει να “αφυπνίσει¨ ακόμα και τον πιο πειθήνιο και “δουλικό” υπηρέτη του συστήματος. Ακούστε με μεγάλη προσοχή αυτά που αναφέρονται στο βίντεο…
Το «The Wake Up Call» είναι ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για το πολιτικό γκράφιτι στην Αθήνα της κρίσης.
Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τέσσερις street artists στην προσπάθειά τους να αφήσουν το πολιτικό στίγμα τους στο αστικό τοπίο της Αθήνας. Πολιτική, σάτιρα και χρώματα αναμειγνύονται για να γεννήσουν μια υπαίθρια έκφραση μακριά από την κυρίαρχη ιδεολογία. Μέσα από τη δράση των τεσσάρων καλλιτεχνών, το «The Wake Up Call» επιχειρεί να αποτυπώσει την προσπάθεια πολιτικής αφύπνισης στην Ελλάδα της κρίσης, με έργα τέχνης του δρόμου που περιμένουν τη φθορά του χρόνου.
Ο MaPet το πρωί είναι οδοντίατρος. Στον ελεύθερό του χρόνο κόβει στένσιλ με τον οδοντιατρικό τροχό του και τις νύχτες κάνει αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «προπαγάνδα στο δρόμο». Ο Absent στήνει ένα πρόχειρο τυπογραφείο και σμιλεύει πολιτική σάτιρα πάνω σε ένα χαρακτικό που υπηρετεί τη δική του αντιπληροφόρηση.
Από την εποχή του «No Niquita» μέχρι το «Hello Χ-ίτη» οι αφίσες του, τυπωμένες σε λαδόκολλα, δεν έχουν περάσει απαρατήρητες. Ο Paul, άλλος ένας «στενσιλάς», απεχθάνεται τον καθωσπρεπισμό της μεγαλοαστικής τάξης και λέει με ειρωνεία «Καθαροί τοίχοι, βρώμικες συνειδήσεις». Ασκεί κριτική στον ρόλο των κυρίαρχων ΜΜΕ και καλεί την κοινωνία σε εξέγερση με ένα μεγάλο έργο στον πεζόδρομου της Ερμού. Τέλος, ο Bleeps, ίσως ο πιο γνώριμος από όλους, σχεδιάζει μπροστά στο φακό του ντοκιμαντέρ το τελευταίο του έργο, μια αλληγορία για «Το Τίμημα» που καλείται να πληρώσει ο λαός λόγω της οικονομικής κρίσης.
Την τελευταία δεκαετία η Αθήνα έχει αναδειχθεί σε μια από τις σημαντικότερες πρωτεύουσες της street art, της τέχνης του δρόμου. Γκράφιτι έχουν γεμίσει ολόκληρες γειτονιές του κέντρου όπως τα Εξάρχεια, ο Κεραμεικός και το Γκάζι. Ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, με την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης, το πολιτικό γκράφιτι έχει βρει εύφορο έδαφος απέναντι στη μονόπλευρη πληροφόρηση και την έλλειψη κριτικής στάσης στα τεκταινόμενα από την πλειονότητα των κυρίαρχων ΜΜΕ. Παράλληλα, η άνοδος της ακροδεξιάς στην ελληνική πολιτική σκηνή αποτέλεσε το έναυσμα για ακόμη περισσότερη κριτική στο πιο ελεύθερο κομμάτι της ελληνικής πρωτεύουσας, τους δρόμους της.
Το «The Wake Up Call» είναι μια καταγραφή του καλλιτεχνικού πολιτικού ακτιβισμού στα χρόνια της κρίσης, ενα «κοινωνικό ημερολόγιο σε δημόσια έκθεση», όπως το αποκαλεί ο Bleeps, εφήμερα αναρτημένο στους τοίχους της Αθήνας.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Έρευνα – Σενάριο : Κώστας Καλλέργης
Φωτογραφία : Κώστας Καλλέργης – Δημήτρης Πεταλάς
Μοντάζ : Κώστας Χριστακόπουλος
Μουσική : Κλεάνθης Κωνσταντινίδης – Γιώργος Τσέτικας
Σχεδιασμός ιστοσελίδας : Μανώλης Κανδανολέων
Πηγή:
Poetry Bar
Ο MaPet το πρωί είναι οδοντίατρος. Στον ελεύθερό του χρόνο κόβει στένσιλ με τον οδοντιατρικό τροχό του και τις νύχτες κάνει αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «προπαγάνδα στο δρόμο». Ο Absent στήνει ένα πρόχειρο τυπογραφείο και σμιλεύει πολιτική σάτιρα πάνω σε ένα χαρακτικό που υπηρετεί τη δική του αντιπληροφόρηση.
Από την εποχή του «No Niquita» μέχρι το «Hello Χ-ίτη» οι αφίσες του, τυπωμένες σε λαδόκολλα, δεν έχουν περάσει απαρατήρητες. Ο Paul, άλλος ένας «στενσιλάς», απεχθάνεται τον καθωσπρεπισμό της μεγαλοαστικής τάξης και λέει με ειρωνεία «Καθαροί τοίχοι, βρώμικες συνειδήσεις». Ασκεί κριτική στον ρόλο των κυρίαρχων ΜΜΕ και καλεί την κοινωνία σε εξέγερση με ένα μεγάλο έργο στον πεζόδρομου της Ερμού. Τέλος, ο Bleeps, ίσως ο πιο γνώριμος από όλους, σχεδιάζει μπροστά στο φακό του ντοκιμαντέρ το τελευταίο του έργο, μια αλληγορία για «Το Τίμημα» που καλείται να πληρώσει ο λαός λόγω της οικονομικής κρίσης.
Την τελευταία δεκαετία η Αθήνα έχει αναδειχθεί σε μια από τις σημαντικότερες πρωτεύουσες της street art, της τέχνης του δρόμου. Γκράφιτι έχουν γεμίσει ολόκληρες γειτονιές του κέντρου όπως τα Εξάρχεια, ο Κεραμεικός και το Γκάζι. Ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, με την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης, το πολιτικό γκράφιτι έχει βρει εύφορο έδαφος απέναντι στη μονόπλευρη πληροφόρηση και την έλλειψη κριτικής στάσης στα τεκταινόμενα από την πλειονότητα των κυρίαρχων ΜΜΕ. Παράλληλα, η άνοδος της ακροδεξιάς στην ελληνική πολιτική σκηνή αποτέλεσε το έναυσμα για ακόμη περισσότερη κριτική στο πιο ελεύθερο κομμάτι της ελληνικής πρωτεύουσας, τους δρόμους της.
Το «The Wake Up Call» είναι μια καταγραφή του καλλιτεχνικού πολιτικού ακτιβισμού στα χρόνια της κρίσης, ενα «κοινωνικό ημερολόγιο σε δημόσια έκθεση», όπως το αποκαλεί ο Bleeps, εφήμερα αναρτημένο στους τοίχους της Αθήνας.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Έρευνα – Σενάριο : Κώστας Καλλέργης
Φωτογραφία : Κώστας Καλλέργης – Δημήτρης Πεταλάς
Μοντάζ : Κώστας Χριστακόπουλος
Μουσική : Κλεάνθης Κωνσταντινίδης – Γιώργος Τσέτικας
Σχεδιασμός ιστοσελίδας : Μανώλης Κανδανολέων
Πηγή:
Poetry Bar
Στο τρέιλερ, το οποίο είναι εμπνευσμένο από τη διαφήμιση γνωστής αλυσίδας παιχνιδιών, βλέπουμε τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς να κάνουν δηλώσεις, με μουσική υπόκρουση το «Three Little Birds» του Μπομπ Μάρλεϊ, καπελάκι Τζαμάικα κι ένα τσιγάρο σαν μεγάλη κιμωλία στο στόμα.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το FThis.gr, η παρουσιάστρια και ραδιοφωνική παραγωγός δέχτηκε μήνυμα από ακροατή της, ο οποίος τη ρωτούσε πότε θα την ξαναδούν στην παρουσίαση του κεντρικού δελτίου του Star.
Η Ελεονώρα τότε εξήγησε πως τόσο η ίδια όσο και η ομάδα της εκπομπής της εργάζονται πυρετωδώς για την πρεμιέρα της «Μεσημεριανής Μελέτης», που έχει προγραμματιστεί για τις 17 Σεπτεμβρίου, και για αυτό απέχει από το δελτίο, ενώ φρόντισε να δώσει ραντεβού με τους τηλεθεατές του δελτίου για ένα από τα επόμενα Σαββατοκύριακα του Σεπτεμβρίου.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Κυπριακή εφημερίδα «Αλήθεια», η τραγουδίστρια ήταν ιδιαιτέρως αιχμηρή στα σχόλιά της για την πρώην συνεργάτιδα της: «Εγώ όταν πήγα στο "Μίλα" πήγα για να υπηρετήσω ένα συγκεκριμένο project. Πέντε γυναίκες με διαφορετικές προσωπικότητες όπου η καθεμιά έβγαζε το ταμπεραμέντο της και τον χαρακτήρα της σε κάποια συγκεκριμένα θέματα. Αυτό πήγε πολύ καλά τις πρώτες μέρες, δεν ξέρω γιατί στην κ. Στεφανίδου δεν άρεσε».
«Προφανώς ένιωσε ανασφάλεια γιατί έχει συνηθίσει εδώ και χρόνια να κάνει μόνη της εκπομπή, προφανώς είδε ότι η συνεργασία δεν της πάει και καλά έκανε, όμως υπάρχει ένα συγκεκριμένο θέμα. Όταν ξεκινάς να κάνεις μια εκπομπή με πέντε προσωπικότητες δεν μπορείς να μεταχειριστείς έτσι τους ανθρώπους αυτούς σε καμία περίπτωση. Θα μπορούσε πολύ τίμια και ωραία να μας μαζέψει και να μας πει "Παιδιά δεν μου βγαίνει άλλο αυτό, δεν νιώθω καλά εγώ η ίδια γιατί έχω τις ανασφάλειές μου και οπότε θέλω να το σταματήσουμε", τότε θα τη σεβόμουνα πάρα πολύ. Δεν το κάνεις έτσι ύπουλα και κακότροπα όπως το έκανε», πρόσθεσε.
Τέλος, αναφερόμενη στον τρόπο που της ανακοινώθηκε η διακοπή της συνεργασίας με την εκπομπή, είπε: «Τελείωσε η εκπομπή μας την Παρασκευή και την ίδια ώρα καλεί στο γραφείο τον κόσμο και λέει για τη διακοπή της συνεργασίας. Εμένα μου το είπε απ' το τηλέφωνο γιατί είχα φύγει. Δεν φτάνει αυτό, τη Δευτέρα βγαίνει στην εκπομπή και δεν αναφέρεται καθόλου στα πρόσωπά μας σαν να μην υπήρχαμε. Θεωρώ ότι αυτό είναι πολύ αστείο και πολύ θλιβερό εκ μέρους της. Δηλαδή ουσιαστικά στενοχωριέμαι για την ίδια που λειτουργεί έτσι σαν άνθρωπος».
Η Ελλάδα βρίσκεται μέσα στην πρώτη 20άδα και συγκεκριμένα στην 15η θέση, ενώ το πιο κατεβασμένο τόρεντ των ελλήνων χρηστών του διαδικτύου είναι η δισκογραφία της Έιμι Γουάινχαουζ, αλλά και το «The Cardigan» του dubstep μουσικού Μπίλι Βαν το οποίο ο ίδιος διέθεσε δωρεάν σε συνεργασία με την BitTorrent. Το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι μάλιστα στην κορυφή και σε άλλες 4 χώρες της 20άδας.
Οι αντίστοιχοι καλλιτέχνες που βρίσκονται στην κορυφή των προτιμήσεων άλλων χωρών είναι ο Ντρέικ για τις ΗΠΑ, ο Εντ Σίραν για τη Βρετανία, η Λάουρα Παουζίνι για τους Ιταλούς και ο Κάνιε Γουέστ για τους Καναδούς.
Η έρευνα αφορά το πρώτο εξάμηνο του 2012 και η εταιρεία υποστηρίζει ότι παρακολούθησε τη μουσική στο διαδίκτυο 750 χιλιάδων καλλιτεχνών. Σε αυτό το διάστημα κατέβηκαν παράνομα 3 δισεκατομμύρια τραγούδια.
Το πιο πολυκατεβασμένο άλμπουμ παγκοσμίως ήταν το «Talk That Talk» της Ριάνα.
Ένα ακόμα σημαντικό εύρημα της έρευνας είναι ότι στις χώρες όπου έγινε μπλοκάρισμα του Pirate Bay αυτό είχε μηδενικό αποτέλεσμα στην πειρατεία.
Η υπερσύγχρονη κάμερα, έχει το μέγεθος περίπου ενός τηλεφωνικού θαλάμου και κατασκευάστηκε στα εργαστήρια του επιταχυντή Φέρμι του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ και τοποθετήθηκε στο τηλεσκόπιο «Βίκτορ Μπλάνκο» του Δια-Αμερικανικού Παρατηρητηρίου, που βρίσκεται στις 'Ανδεις της Χιλής, ενώ ήδη τράβηξε τις πρώτες εικόνες του ουρανού στο νότιο ημισφαίριο.
Το εντυπωσιακό αυτό τεχνολογικό επίτευγμα χρειάστηκε οκτώ χρόνια για να σχεδιαστεί και να κατασκευαστεί και με κάθε λήψη της μπορεί να δει το φως που έρχεται στη Γη από τουλάχιστον 100.000 γαλαξίες σε απόσταση έως οκτώ δισεκατομμυρίων ετών φωτός, γεγονός που θα βοηθήσει τους αστρονόμους και τους φυσικούς να κατανοήσουν καλύτερα την πραγματική φύση της σκοτεινής ενέργειας.
Ο φυσικός Τζέημς Σίγκριστ σε μία προσπάθεια να εξηγήσει τις μοναδικές δυνατότητες της κάμερας διευκρίνισε ότι: «Το άνοιγμα του 'ματιού' της κάμερας σκοτεινής ενέργειας εγκαινιάζει μια σημαντική νέα εποχή για την εξερεύνηση του κοσμικού συνόρου. Τα ευρήματα αυτών των παρατηρήσεων θα μας φέρουν πιο κοντά στην κατανόηση του μυστηρίου της σκοτεινής ενέργειας και τι αυτή σημαίνει για το σύμπαν»
Σε διάστημα μιας πενταετίας, η φιλόδοξη έρευνα αναμένεται να παράγει λεπτομερείς έγχρωμες εικόνες του ενός ογδόου του ουρανού, μελετώντας περίπου 300 εκατ. γαλαξίες, 100.000 σμήνη γαλαξιών και 4.000 σούπερ-νόβα, ενώ οι εικόνες από την υπερσύγχρονη κάμερα θα αξιοποιηθούν από επιστήμονες από όλο τον κόσμο.
«Δεν απαντώ σε ανυπόγραφα σχόλια και δη κακεντρεχή. Πόσω μάλλον όταν δεν μένουν στο καλλιτεχνικό μου έργο, αλλά και στην προσωπική μου ζωή. Θεωρώ αδιανόητο να με «χτυπάνε» με αναφορές για τη σύζυγό μου, την Ελπίδα. Δεν θα «χαλαστώ» επειδή με λέει κάποιος «ψώνιο» …το’χω αποδείξει στα τριάντα χρόνια που είμαι στον χώρο ότι δεν είμαι τέτοιο.
Ας κάνουν ανελέητη κριτική στο έργο μου, αλλά θεωρώ άνανδρο, ποταπό, ανέντιμο, γελοίο και φτηνό να με χτυπούν κάτω απ’ τη μέση, χρησιμοποιώντας την ίδια μου την οικογένεια! Αυτού του είδους τον «φασισμό» που με ένα enter μπορείς να «δολοφονήσεις» κάποιον και πολλές φορές ανώνυμα αναφέρομαι γενικότερα!… δεν τον πιστεύω πια. Εχει ξεπεράσει κάθε όριο! Και είμαι έτοιμος να κινηθώ νομικά από δω και πέρα. Το σκέφτομαι πολύ σοβαρά γιατί το «έργο» έχει ξεφύγει».
Αυτά δήλωσε σε συνέντευξη του στο περιοδικό TV Έθνος, ο Πέτρος Φιλιππίδης.
η απορία που είχαν όλοι ήταν το κατά πόσο αξίζει τελικά να το αγοράσουν και τι ξεχωριστές δυνατότητες έχει σε σχέση με τα προηγούμενα μοντέλα. Ακούστηκαν επίσης πολλά παράπονα για....ελλείψεις στο iPhone 5. Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά τι λείπει από το τελευταίο επίτευγμα της Apple.
USB 3.0 αναζητά εξάρτηματα
Το iPhone 5 είναι εξοπλισμένο με την τελευταία τεχνολογία σε ότι αφορά τις θύρες usb, οι οποίες είναι σαφώς πιο μικρές και πιο κομψές από αυτές των προηγούμενων μοντέλων. Το πρόβλημα είναι ότι το νέο iPhone δεν είναι συμβατό με κανένα άλλο αξεσουάρ της Apple από αυτά που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή στην αγορά. Φημολογείται ότι η Apple θα ετοιμάσει μία καινούρια σειρά εξαρτημάτων ειδικά για την καινούρια της συσκευή.
Σύρματα και ασύρματα
Η Apple, προς μεγάλη απογοήτευση του κοινού της δεν φρόντισε ώστε το καινούριο iPhone 5 να έχει δυνατότητα ασύρματης φόρτισης, με αποτέλεσμα το νέο μοντέλο να «χάνει» σε πρωτοπορία ακόμα και σε αυτόν τον τομέα. Χώρια που θα μπορούσαν να πουλάνε ασύρματους φορτιστές ως έξτρα αξεσουάρ για την καινούρια συσκευή, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τα κέρδη τους.
Επικοινωνία... «Μακρινού» Πεδίου
Το σύστημα επικοινωνίας κοντινού πεδίου (NFC) είναι κάτι που πραγματικά λείπει από το iPhone 5. Πόσο μάλλον σε μία περίοδο ισχυρού ανταγωνισμού με τις άλλες εταιρίες και σε μία κρίσιμη καμπή της πορείας της Apple όπου τα καινούρια τηλέφωνα που παρουσιάζει η Microsoft διαθέτουν σύστημα NFC.
Συγχρονισμός και Εκσυγχρονισμός
Το νέο iPhone 5 δε μπόρεσε προφανώς να αποβάλλει το εκνευριστικό σύστημα συγχρονισμού μέσω iTunes που διακατέχει όλες τις συσκευές της Apple και βασανίζει τους χρήστες, αφού «ανακατεύει» τις εφαρμογές και τις επαφές τους όπου συνδεθούν. Πολύ θα θέλαμε να δούμε μία αλλαγή στον συγκεκριμένο τομέα, αλλά μάλλον κάτι τέτοιο δε προβλέπεται σύντομα
Προσδεθείτε πέφτουμε!
Παρά την καινούρια υπερσύγχρονη κάμερα του iPhone 5, για ακόμη μια φορά η Apple δεν προνόησε να εφαρμόσει ειδικό λουράκι στην καινούρια συσκευή προκειμένου να δένει στο χέρι και να χρησιμοποιείται ως φωτογραφική μηχανή, χωρίς να κινδυνεύει να μας πέσει κάτω και να τη μαζεύουμε με το φτυάρι.
Διαβάστε περισσότερα: 24ωρο: Τι λείπει από το καινούριο iPhone; http://24wro.blogspot.com/2012/09/iphone_19.html#ixzz26uiLwsp2
Συγκεκριμένα είχε δηλώσει: «Αισθάνομαι συνεχώς ενοχές για τα λεφτά που κέρδισα από την δουλειά μου και δεν το έκρυψα ποτέ. Αμείφθηκα από τη δουλειά μου έντιμα και καθαρά. Δυστυχώς, ποτέ δεν τα κατάφερα να ταυτιστώ με τον σύγχρονο τίτλο του πετυχημένου, ώστε να μην αισθάνομαι ενοχές. Δεν ισοπεδώθηκα».
Οι δηλώσεις αυτές έφτασαν στα αυτιά του Γιάννη Αγγελάκα, ο οποίος μέσα από μια δημόσια επιστολή με παραλήπτη τον Γιώργο Νταλάρα, θέλησε να του απαντήσει και να τον παροτρύνει:
«ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΓΙΩΡΓΟ ΝΤΑΛΑΡΑ
Αγαπητέ κύριε Νταλάρα, όλοι γνωρίζουν πως οι ενοχές είναι το βασικό ψυχολογικό υπόβαθρο κάθε μεγάλης δημιουργικής καλλιτεχνικής ψυχής και πως είναι φυσιολογικό, όσο ο καλλιτέχνης γιγαντώνεται πνευματικά να γιγαντώνεται παράλληλα και η υλική του περιουσία, πράγμα που μπορεί να τον οδηγήσει σε ψυχολογικό ηθικό και δημιουργικό αδιέξοδο.
Κατανοώντας, λοιπόν, το δράμα που βιώνετε σαν τέτοιος καλλιτέχνης αυτό το καιρό, παράλληλα με το άλλο μεγάλο εθνικό μας δράμα, έχω να σας προτείνω (απορώ πως δεν το σκεφτήκατε μόνος σας) να κρατήσετε για σας και την οικογένεια σας το απολύτως απαραίτητο κομμάτι της περιουσίας σας και να προσφέρετε την υπόλοιπη για να απαλύνετε τον πόνο μερικών έστω από τους εκατομμύρια αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας.
Προχωρήστε άφοβα στην προσωπική και καλλιτεχνική σας απελευθέρωση και ενταχθείτε σιγά σιγά στο κίνημα του συναισθηματικού κομμουνισμού που γιγαντώνεται και αυτό τελευταία στους κύκλους των καλλιτεχνών και των διανοούμενων της πατρίδας μας.
Γιάννης Αγγελάκας»
