Latest News


More

by : Unknown
by : Unknown
Η απάτη της Τροϊκας με την Ενέργεια…

Άτυχε Μήτσο….

..σου κόβουν το μισθό και την Σύνταξη για να έρθει η ανάπτυξη…

…γιατί οι δούλοι της Τρόικας και οι λακέδες ΜΕΓΑλοδημοσιογραφίσκοι λένε ότι ανταγωνιστικό είναι το φθηνότερο προϊόν…


Όχι όμως όταν αφορά τους Εργολάβους και τους Γερμανούς Κατακτητές.. εε... εννοούσα Επενδυτές…

Η ΔΕΗ λοιπόν….

όπως έγραφε από τον Αύγουστο του 2010 η olympia.gr "ΔΕΗ: Θα πληρώσουμε το κόστος της Πράσινης Απάτης"


Η ΔΕΗ λοιπόν για την Τρόικα πρέπει ΝΑ ΑΥΞΗΣΕΙ το ρεύμα γιατί ΕΧΕΙ ΤΟ ΦΘΗΝΟΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ (δείτε τον ΠΙΝΑΚΑ)!



ΔΕΗ ΤΙΜΕΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ




Ανταγωνιστική για τα βαποράκια τους….

Τι έκαναν λοιπόν;

Απλά με δικαιολογίες αυξάνουν το Ρεύμα για έναν “καλό σκοπό” όπως είναι πράσινη απάτη, που προκάλεσε ζημιά 300.000.000 στη ΛΑΓΗΕ (!)… για να έρθουν μετά να κάνουν Πλιάτσικο και να πουλάνε αυτοί “ανταγωνιστικά”….!

Σκεφτείτε το σαν περιπτερά που ακριβαίνει τις τσίχλες γιατί είναι πιο ανταγωνιστικός από τον…ανταγωνιστή του!

Να το πω “εύνοια”; (Υπάρχει κι η εχθροπάθεια).

Για όσους δεν κατάλαβαν ας το πω Μπακάλικα.

Η ΔΕΗ πουλώντας το 2009 το ρεύμα 100 είχε κέρδη 1 δις και είχαμε όλοι.

Θέλουν να το πουλάει 200 (+100%) ώστε να μπουν οι Εργολάβοι “Έλληνες” και ξένοι να σου κάνουν έκπτωση και να σου πουλάνε 180 κι εσύ Μήτσο να είσαι “κερδισμένος” από το κουτόχορτο.

Είναι αυτό ανάπτυξη;

Λιγότεροι Έλληνες Ρεύμα, αλλά οι Γύπες περισσότερα κέρδη κι ο Καναλάρχης-Μπετατζής νέα θαλαμηγό;

Είναι αυτό “θέσεις Εργασίας”;

Γιατί με αυτό το σκεπτικό κι οι “ Οίκοι Ανοχής” είναι κι αυτοί “θέσεις Εργασίας”

Αν είναι “ επενδυτές” να έρθουν να χτίσουν Εργοστάσια (που εγώ τα έχτισα), να τραβήξουν καλώδια (που εγώ τα πλήρωσα), να βρουν πρώτες ύλες (από τη δική μου γη) και να πουλάνε όσο θέλουν…

Αυτό είναι επένδυση…ο, οτιδήποτε άλλο είναι Προδοτική Μαστροπεία .

Η Τρόικα εκπροσωπεί συγκεκριμένες πολυεθνικές Εταιρείες του Εξωτερικού και κάνουν bussiness.

Η Κυβέρνηση ποιον εκπροσωπεί;


by : Unknown
Η οικονομική βόμβα αφοπλίστηκε προς το παρόν. Η πολιτική βόμβα όμως πότε θα σκάσει;

Δήλωση Eurogroup για την Ελλάδα

Το Eurogroup ενέκρινε επισήμως την δεύτερη εκταμίευση στο πλαίσιο του δεύτερου προγράμματος οικονομικής προσαρμογής για την Ελλάδα μετά την ολοκλήρωση των σχετικών εθνικών διαδικασιών και αφού εξέτασε το αποτέλεσμα της διαδικασίας επαναγοράς χρέους που πραγματοποίησε η Ελλάδα.

Το Eurogroup καλωσόρισε το αποτέλεσμα της διαδικασίας επαναγοράς χρέους , η οποία θα οδηγήσει σε σημαντική μείωση του ελληνικού χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ.

Το Eurogroup επιβεβαίωσε ότι αυτό σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που συμφωνήθηκαν από το Eurogroup στις 27 Νοεμβρίου και με την πλήρη εφαρμογή του προγράμματος προσαρμογής θα πρέπει να μειώσει το δημόσιο χρέος στην Ελλάδα πίσω σε μια βιώσιμη πορεία στο 124% του ΑΕΠ το 2020 . Η Ελλάδα και τα άλλα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ είναι έτοιμοι να λάβουν πρόσθετα μέτρα, αν χρειαστεί, για να διασφαλιστεί ότι ο στόχος αυτός έχει επιτευχθεί.

Σε αυτή τη βάση τα κράτη μέλη εξουσιοδότησαν το EFSF να απελευθερώσει την επόμενη δόση συνολικού ποσού 49,1 δισεκ. ευρώ.

Η εκταμίευση θα γίνει σε πολλές δόσεις. Τα 34,3 δισ. ευρώ θα πρέπει να καταβληθούν στην Ελλάδα τις επόμενες ημέρες. Το υπόλοιπο ποσό θα καταβληθεί το πρώτο τρίμηνο του 2013.

Πρώτον, ένα πρόσθετο ποσό για την κάλυψη της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και το κόστος εξυγίανσης θα πρέπει να καταβληθούν τον Ιανουάριο του 2013.
Δεύτερον, τα κεφάλαια για την κάλυψη της χρηματοδότησης του προϋπολογισμού θα καταβληθούν σε τρεις επιμέρους δόσεις που συνδέονται με την
εφαρμογή ειδικών σημαντικών όρων του μνημονίου που πρέπει να συμφωνηθούν με την τρόικα.

Το Eurogroup είναι πεπεισμένο ότι η συνέχιση των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα πραγματοποιηθούν πάνω στην ισχυρή δέσμευση που επεδείχθη στο πρόσφατο παρελθόν και το ευρύ φάσμα των μεταρρυθμίσεων που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί,

θα επιτρέψουν στην ελληνική οικονομία να επιστρέψει σε μια διατηρήσιμη αναπτυξιακή πορεία, με αύξηση της απασχόλησης, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για ένα πιο προσοδοφόρο μέλλον.

Ενθαρρύνουμε τους Έλληνες πολίτες να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους και να εφαρμόσουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.


Για να μην σας παραμυθιάζουν τα ΜΜΕ πρέπει να γνωρίζετε ότι τα λεφτά που θα δοθούν τον Δεκέμβριο με βάση την παραπάνω επίσημη δήλωση θα προορίζονται για την λειψή ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών και για την επαναγορά των ομολόγων που ολοκληρώθηκε την 12.12.2012.

Τον Ιανουάριο του 2013 θα δοθούν τα υπόλοιπα λεφτά της ανακεφαλαιοποίησης και τα έξοδα της επαναγοράς. Τα υπόλοιπα λεφτά θα δοθούν σε αρκετές δόσεις, αφού η κυβέρνηση συμφωνήσει σε κάποια βασικά νέα μέτρα με το ΔΝΤ που δεν κατονομάζονται και υπονοείται ότι πρέπει να ληφθούν συμπληρωματικά.

Συμπερασματικά μην περιμένετε καταβολή σε προμηθευτές, καταβολή εφάπαξ και λοιπά μέτρα ενίσχυσης ρευστότητας εντός του Δεκεμβρίου 2012.

Επιπλέον τα έντοκα γραμμάτια που εκδόθηκαν την 12.12.2012 κατά ένα μέρος τους αξίας 2,76 δις ευρώ είναι διάρκειας 1 μήνα και θα λήγουν τον Ιανουάριο του 2013.

Άρα ούτε τον Ιανουάριο δεν θα φανεί φως στο τούνελ της έλλειψης ρευστότητας.
Η ευρωπαική ένωση θα εξετάσει τον Ιανουάριο του 2013 τον τρόπο χρηματοδότησης της Κύπρου που θα απαιτήσει περίπου 10 δις ευρώ.

Επίσης τον Φεβρουάριο ή το αργότερο τον Μάρτιο του 2013 θα γίνουν εκλογές στην Ιταλία με όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά, οπότε θα πρέπει να αναμένουμε λόγω της αβεβαιότητας χειροτέρευση της κρίσης χρέους στην Ευρώπη.

Ο συνδυασμός όλων αυτών των αυξημένων αναγκών χρηματοδότησης και η ενδεχόμενη πολιτική αδυναμία της συγκυβέρνησης να προωθήσει ή να εφαρμόσει επιπλέον εισπρακτικά μέτρα δεν θα επιτρέψει την ομαλή χρηματοδότηση της Ελλάδας το πρώτο τρίμηνο του 2013.

Αν έχετε αμφιβολίες γι' αυτό σύντομα θα διαπιστώσετε ότι μία κυβέρνηση που νομοθετεί μέσω πράξεων νομοθετικού περιεχόμενου και έχει συνταγματική υποχρέωση να τα επικυρώσει και μέσω βουλής σε 40 ημέρες μπορεί να αντιμετωπίσει ανυπέρβλητες δυσκολίες για μέτρα αντιδημοφιλή που ήδη έχει εφαρμόσει.

Ιδιαίτερα όταν δεν έχει απόλυτη πλειοψηφία, βλέπει τα ποσοστά της να καταρρακώνονται συνεχώς στις κυλιόμενες δημοσκοπήσεις και οι πολιτικοί της σύμμαχοι κινδυνεύουν να μείνουν εκτός βουλής...

Δείτε την πράξη νομοθετικού περιεχομένου και θα καταλάβετε πάνω σε τι βόμβα κάθεται η κυβέρνηση Σαμαρά και οι υπουργοί που έβαλαν φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους.


SON OFEON
by : Unknown
Κρανίου Τόπος

Ο Ouranuke Giis σπάει τον κουμπαρά του για να εξασφαλίσει τα Cohiba 1966 της βδομάδας, που με τη σειρά τους θα τον βοηθήσουν να ξεπεράσει την επιλόχεια κατάθλιψη - κουσούρι από κάποια Χριστούγεννα. Στο Ramnousia.com μοιράζει αντίδωρο, κομμάτια από τα νεύρα του και τα χρόνια συμπλέγματα της μεσοαστικής του ανατροφής.



Είπαμε πως διανύουμε την εποχή των ισχνών αγελάδων. Στην Αργεντινή ας πούμε (θα έχετε δει τα πλάνα), τις ίδιες ισχνές αγελάδες κυνηγούσαν ορδές πεινασμένων και τις τεμάχιζαν ζωντανές (ε να υπερβάλλω και λίγο). Κι όμως η χώρα αυτή γέννησε τον Μέσι, τον αντιπαθητικά ικανό τζουτζέ των γηπέδων. Θα είχε τέτοια σταυρωτή ντρίπλα ο κοντός αν δεν είχε ανατραφεί από το γάλα ισχνής αγελάδας; Αμφιβάλλω. Θα ήταν τόσο άσχημος ώστε να μην πληγώνει κι άλλο τον εγωισμό των αμέτρητων ποδοσφαιρόφιλων παγκοσμίως; Δύσκολα.

Πάμε τώρα μια βόλτα στην κομμουνιστική Κούβα. Αν και φαίνεται πως το αεράκι της δικής της περεστρόικας έχει αρχίσει να γλύφει τους τοίχους των πολύχρωμων σπιτιών της Αβάνας, ο κόσμος (ειδικά στην επαρχία) τρώει αναγκαστικά όσο για να σταθεί στα πόδια του. Ή καλύτερα όσο χρειάζεται για να σχηματοποιηθούν τα στίλβοντα μπούτια της εργατικής και τίμιας Κουβανής προλετάριας. Τα ίδια ευλογημένα από τους θεούς και τους δαίμονες μπούτια που θα υγράνουν και θα τυλίξουν με μαεστρία εν καιρώ τα μεθυστικά Habanos. Καθώς βέβαια πούρων επιφανών πάσα γης τασάκι, η παγκόσμια αγορά κατακλύζεται από τα θεϊκά δώρα των Κουβανών προς τους ανθρώπους. Αυτό θα πει υπαρκτός σοσιαλισμός.

Αν θυμάμαι καλά μια από τις δέκα εντολές έλεγε "Αν δεν γαμάς να πηγαίνεις για ψάρεμα". Ε λέω ότι είναι καιρός να πάρουμε τα καλάμια ανά χείρας. Και τι να βγάλουμε;;; Να δω... Ο ένας καημένος πουλάει μπάλα, ο άλλος πούρα και ποτά, εμείς πουλάμε (λέμε τώρα) πολιτισμό. Από τη μία δηλαδή βαριά, αντρικά, μερακλίδικα χούγια κι απ την άλλη κινέζικα τσολιαδάκια. Και χωριάτικες με σαπιόλαδο. Και καλά τα τουριστικά μέρη, οι υπόλοιποι τι γίνονται;

Τελευταία έχω ακούσει ένα κάρο μπερδεμένες ιδέες για να βγει κάνα φράγκο. Τι καλλιέργειες σαλιγκαριών, μύρτιλα, ιπποφαή, τρούφες, ρόδια...Επίσης, φωτοβολταϊκά σε λίγο θα βάζουμε στα γυαλιά ηλίου, ποιος να προλάβει να πρωτοοικονομήσει από όλα αυτά; Τι άλλο μένει; Καπνός, τζόγος, μπάλα, αμάξια, ποτά, γυναίκες. Βαριά ελληνική βιομηχανία, όλοι έχουμε την τεχνογνωσία για όλα αυτά. Όμως ας είμαστε και ρεαλιστές. Τα καπνά μας τα ξηλώσαμε και εισάγουμε από την Ζιμπάμπουε, Λας Βέγκας δεν θα γίνουμε, το πρωτάθλημά μας είναι γεμάτο αρλεκίνους, από μηχανολογικά είμαστε μυρωδιάδες παντού εκτός από τα καφενεία και πουτάνες οι Ελληνίδες δεν θα αφήσουμε να γίνουν για κανέναν άλλον εκτός από εμάς που τουλάχιστον τις συνηθίσαμε.

Ο Θεμιστοκλής όταν κατέφθαναν οι ορδές των Περσών, αφού είχε καταστρώσει το σχέδιό του, πήγε στην Πυθία και της είπε. "Η θα βγάλεις έναν χρησμό που με βολεύει ή θα κανονίσω να σου πασάρουν μόνο αλβανικό. Θα τα ξεχάσεις τα λούσα που ήξερες." Κι υπό καθεστώς τρομοκρατίας λοιπόν, η Πυθία υπέδειξε τα ξύλινα τείχη (δηλαδή τα πλοία) ως το μόνο μέσο σωτηρίας των Αθηναίων. Ε λοιπόν η Πυθία είχε δίκιο. Τα ξύλινα τείχη θα μας σώσουν και τώρα έστω και σε μικρότερο ποσοστό.

Και με το "ξύλινα τείχη" εννοώ τα βαρέλια ωρίμανσης.

Για να είμαι ξεκάθαρος θεωρώ πως θα ήταν συμφέρον για όλους μας να στραφούμε στην παραγωγή αλκοολούχων ποτών. Όσο το δυνατόν φθηνότερων και καλύτερων. Κρασιά, τσίπουρα, ούζα, ρακές, μπυράκια και μπυράκλες, μπύρα με ρακί (rtd), ούζο με τζατζίκι σε 5λιτρη συσκευασία, κονιάκ πολυτελείας και φθηνά κονιάκ για αλκοολικούς πολυτελείας. Δεν αστειεύομαι καθόλου. Ότι μπορεί να είναι ανεκτό στην όψη, την γεύση, την τιμή και την διαθεσιμότητα και κάνει τον λαό να φτιάχνει κεφάλι είναι στις μέρες μας μια καλή επένδυση. Θυμηθείτε την τρελή ζήτηση μετά το αμερικάνικο κραχ για φθηνό αλκοόλ και την απίστευτη άνθηση που γνώρισε πριν τον Β'ΠΠ η Μονμάρτη όταν συνέρρεαν οι φρεσκοαπολυμένοι των φαλιρισμένων εργοστασίων για να ξεχαστούν στα κωλόμπαρα. Στην Ελλάδα έχουμε και την παράδοση και τις κλιματολογικές συνθήκες και μια τεράστια βιτρίνα για τα προϊόντα μας που λέγεται ελληνικός τουρισμός.

Άσε που τσίπουρο μπορείς να βγάλεις κι από τσουκνίδες που λέει ο λόγος. Κάθε σπίτι στα χωριά έχει δικό του καζάνι παραγωγής, γιατί να πιεις ρε μαλάκα 200 λίτρα μοχίτο το καλοκαίρι εν καιρώ οικονομικής δυσκοιλιότητας; Φτιάξτο μόνος σου. Αρχικά για να γουστάρεις, μετά για να κονομήσεις. Βάλε φωτιά στα καζάνια και άρχισε να εμφιαλώνεις. Σε μπουκάλια, ταπεράκια, σακούλες σκουπιδιών, κράνη, καθίκια, σε κουτιά παπουτσιών και σε ουροσυλλέκτες. Δεν έχει σημασία. Απλά βγάλε την παραγωγή σου. Ας παράγουμε κάτι που ξέρουμε γαμώ την κασάσα μου.

Εκτός αν είστε τίποτα κουλτουριάρηδες και το θεωρείτε εθνικό ξεπεσμό και τα συναφή. Σ' αυτήν την περίπτωση μπορούμε όντως να περιμένουμε να καλοκαιριάσει για να κλέβουμε τους Γιαπωνέζους στην ταρίφα και να τους παίζουμε το "Σ' αγαπώ γιατί είσαι ωραία" στο ακορντεόν.

Δυστυχώς η ημιαπασχόληση και η ανεργία φέρνει απόγνωση αλλά και διαθέσιμο χρόνο. Και τα δύο τελευταία μαθηματικά οδηγούν σε διάθεση για πιόμα μέσα σε στενά οικονομικά πλαίσια. Έτσι συνέβαινε κι έτσι συμβαίνει. Δεν είναι ντροπή. Έτσι είναι φτιαγμένος ο άνθρωπος. Καταδικάστηκε για τα κρίματά του σε μια ατέρμονη προσπάθεια να νοθεύσει το νερό που υπάρχει στο σώμα του για να αναπνέει ελεύθερα, χωρίς να πνίγεται. Ας το εκμεταλλευτούμε εμείς τουλάχιστον.




Ακολουθήστε μας στο Facebook πατώντας το εικονίδιο
by : Unknown

Τό ἀπ' αἰῶνος κεκρυμμένον μυστήριον τῆς ἀπείρου ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπον ἀπεκαλύφθη εἰς ἡμᾶς

Θυμάμαι ακόμη πόσο είχα σοκαριστεί την πρώτη φορά που άκουσα πως ο εφευρέτης του φραπέ είναι Έλληνας. Πρώτον διότι την εποχή εκείνη είχα ως δεδομένο πως σε κάθε σημείο του πλανήτη είναι ο πιο διαδεδομένος καφές κι έτσι -εξαιτίας αυτής της αυθαίρετης είναι η αλήθεια γενίκευσης- διαπίστωσα αλυσιδωτά και ένα σωρό ακόμη αλήθειες, π.χ. πως ο Ρακιντζής δεν είναι ο καλλιτέχνης με τις μεγαλύτερες επιτυχίες παγκοσμίως ή ότι δεν είναι υποχρεωμένος ένας Κινέζος να γνωρίζει την ύπαρξη του Βασίλη Λυπηρίδη. Δεύτερον αναθάρρησα, διότι κατά τη δεκαετία του '80, την προ Λαλάκη Εισαγόμενου εποχή δεν υπήρχαν Γεωργιαδολιακοπουλοβελόπουλοι να διατυμπανίζουν την ελληνικότητα του Παντός. Εδώ ο Κοντομηνάς βάφτισε την εταιρία του Interamerican μόνο και μόνο για να δείξει πως δεν έχει καμία σχέση με τις δουλειές των άχρηστων Ελλήνων. Άκου εκεί Interamerican...με έδρα στο Μαρούσι. Tόσο βαθιά είχε φωλιάσει ο ψευτοδιεθνισμός. Τέλος πάντων κάπως έτσι είχα αντιδράσει. Ηλίθια θα σκεφτείτε. Μην ψαρώνετε... Ήμουν περίπου ενός έτους.

Καφές στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού


Πλέον οι μοναδικές ενέσεις τόνωσης της ψυχολογίας του φραπέ είναι η εμμονή των ξένων που τον δοκιμάζουν πρώτη φορά και τον απολαμβάνουν σχεδόν ψυχαναγκαστικά ή ακόμη καλύτερα η πάγια επιθυμία των Ελλήνων του εξωτερικού που έρχονται τα καλοκαίρια στην Ελλάδα. Παθαίνουν κάτι, γυρίζει το μάτι τους, αλυχτάνε, μουγκρίζουν. Κάτι που εμείς οι Ελληνάρες, οι φραπεδόμαγκες, χάσαμε μαζί με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές αποσκευές μας. Πολύ φοβάμαι όμως πως έχουν δημιουργηθεί στο φραπεδάκι μας σοβαρά ψυχολογικά συμπλέγματα. Όποιος έχει γνωρίσει την κορυφή, την απόλυτη αποδοχή και αποθέωση δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τις εποχικές επιτυχημένες περιοδείες. Ρωτήστε τον Τόλη να σας το εξηγήσει. Όσο πιο φωτεινός ο δρόμος, τόσο πιο σκοτεινό το περιθώριο.

Η συνωμοσία του φραπέ


Το φραπεδάκι του φαντάρου το κερνούσαν οι μπαρμπάδες στα καφενεία. Αυτοί έπιναν ελληνικούς και τσίπουρα, η νεολαία ως πιο "μοντέρνα" είχε το φραπεδάκι για σημαία, την φραπεδάρα, τη φράπα, το φραπόγαλο. Τα τραπέζια στα φοιτητικά στέκια είχαν εκατοντάδες λίτρα φραπέ μέσα στα διάφανα ποτήρια. Ευκολία και για τους σερβιτόρους και τους μπουφετζήδες -που τώρα τους λέμε λέει baristas-, φώναζες μόνο "μέτριο χωρίς", "σκεεεεεεεεετο" ο ξενυχτισμένος, "γλυκό γάλα" οι φλώροι και οι γκόμενες. Στραβώναμε όταν μας έκαναν καφέ με Βζζζζζζ. Δηλαδή με ηλεκτρικό αναδευτήρα. Ο σωστός ο φραπές βγαίνει από σέικερ, εκεί φαίνεται ο μάστορας. Ακόμη μου λείπουν οι απογευματινές ταχυπαλμίες του πέμπτου καφέ. Τώρα με το ζόρι βγάζω δύο.

Τον πρώτο μου φραπέ τον πλήρωσα 350 δραχμές. Τα τσιγάρα έκαναν 550. Μέτριος χωρίς γάλα. Έδενε αρμονικά με τα Cohiba Robustos. Ήμουν πολύ περήφανος. Είχα ακούσει ιστορίες για κάποιους που λύγισαν και είχαν παραγγείλει σοκολάτα γλυκιά κρύα στην πρώτη τους απόπειρα. Είναι όλοι τους ακόμη και σήμερα δυστυχισμένοι.

Κι ύστερα γίναμε Ιταλοί


Δεν έχουμε μέτρο, αυτό είναι. Και μετά μου μιλάνε για αρχαιοελληνική σοφία, οι απόγονοι που αν δεν μπουν ολόκληροι στο βάζο με το μέλι θα το σπάσουν στο κεφάλι του διπλανού τους. Μπουγάτσα με φρέντο καπουτσίνο, τυρόπιτα κι εσπρεσάκι σε τιμή έκπληξη, εσπρέσο μπαρ σε κάθε γωνία και τη φραπεδάρα τη θυμόμαστε μόνο σε διακοπές ρεύματος. Για να μην ασχοληθώ με τα Starbucks...Ή μάλλον μόνο δύο πράγματα. Σιχαίνομαι να βλέπω κόσμο να περπατάει στην Ελλάδα και να κρατάει ποτηράκι Starbucks. Μπορεί να είναι τα καλύτερα παιδιά του κόσμου εκεί στο Σιάτλ αλλά αν κουβαλάς τον ηλίθιο καφέ σου παντού δεν γίνεσαι ούτε σταρ του Χόλιγουντ ούτε ντετέκτιβ της CIA. Ο δεύτερος λόγος που μισώ τα Starbucks είναι επειδή ο ceo της εταιρίας ήρθε στην Ελλάδα, ήπιε φραπέ και δεν του άρεσε. Να πίνεις γάλα με γαλοπούλα στο χωριό σου βλαχοκαουμπόι Howard Schultz σιωνισταριό. Που χτυπάς στο μπλέντερ πάνκεικς με γουάφλς και πινατμπάτερ και λες ορίστε ένα ωραίο καφεδάκι. Πουθενάδες.

Εκ Της Τέφρας Αναγεννώμαι


Σήμερα το πρωί έπινα το εσπρεσάκι μου στο μπαρ. Κάποτε ακούστηκε μια παραγγελία που είχα να ακούσω καιρό. Τέσσερα φραπεδάκια μέτρια πακέτο. Γύρισα το κεφάλι απορημένος. Ήταν ένας λεβέντης δίμετρος, με λερωμένη φόρμα εργασίας και βαρύ ύφος. Ντράπηκα για τις ώρες που ξόδεψα στην μελέτη του καφέ, τις ποικιλίες, τις θερμοκρασίες, τους χρόνους του.

Είμαι φτιαγμένος από λάσπη και φραπέ και ο φραπές, φρέντο δεν γίνεται.

by : Unknown

Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές. Αν όμως πάρουμε ως παράδειγμα τον Θουκυδίδη Ολόρου, τον θεμελιωτή της επιστημονικής ιστοριογραφίας, θα διαπιστώσουμε πως ήταν μια ντροπιαστική ήττα αυτή που τον οδήγησε στα μονοπάτια της αντικειμενικότητας. Φαίνεται πως ο φουκαράς ο Θουκυδίδης δεν ήταν άνθρωπος της δράσης σε αντίθεση ας πούμε με τον συνάδελφό του Ξενοφώντα. Στη μοναδική αποστολή που ανέλαβε ως στρατηγός, απέτυχε παταγωδώς και καταδικάστηκε σε θάνατο από τους ανέκαθεν αυστηρούς δικαστές, Αθηναίους. Αυτό το φιάσκο της Αμφίπολης και η ντροπιαστική ποινή που εκκρεμούσε εις βάρους του, του επέτρεψαν στην ουσία από τους τόπους της εξορίας του, να ερευνήσει επαρκώς, να φιλτράρει τις πληροφορίες του αμερόληπτα και να συνθέτει επιτέλους κομμάτι- κομμάτι το μεγαλειώδες έργο του, την Ιστορία του. Δοκίμασε, λοιπόν, ο Θουκυδίδης και την πίεση της ευθύνης και την πικρία της ήττας μέχρι να παραδώσει στην ανθρωπότητα ένα έργο - ορόσημο. Που μας δείχνει ένα δρόμο. Όχι τον μοναδικό. Ας τολμήσω να πω δυστυχώς όχι τον μοναδικό.
Η ιστορία λοιπόν επηρεάζεται από τους νικητές, γράφεται όμως από τους ιστορικούς. Ακόμη χειρότερα ,διδάσκεται από τους καθηγητές, από βιβλία που γράφουν κάποιοι άλλοι ,συνήθως καθηγητές ή επιστήμονες του συγκεκριμένου πεδίου. Τα περισσότερα βιβλία που είναι διαθέσιμα στο εμπόριο εκδίδονται από εκδοτικές εταιρείες, που όπως κάθε εταιρεία λειτουργεί με σκοπό το κέρδος. Είναι λοιπόν αλήθεια πως την ιστορία την γράφουν οι νικητές; Και ναι και όχι. Τεχνικά ναι, πρακτικά όχι. Θα ήθελα να επεκταθώ σε πολλά συγκεκριμένα παραδείγματα, όμως για λόγους οικονομίας θα αναφέρω μόνο ένα, που πιστεύω δείχνει τα επίπεδα ημιμάθειάς μας. Τι τραγικό πράγμα η ημιμάθεια.....
Ο Αλάριχος ( Ulrich στα γερμανικά), είναι ο στρατηλάτης που θα καταστρέψει ΟΡΙΣΤΙΚΑ τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό. Που θα προσανατολίσει την έννοια της ελληνικότητας σε διαφορετικούς ορίζοντες. Κατά τη διάρκεια της καταστροφικής επιδρομής του στην ελληνική γη , θα καταστρέψει, θα κατασφάξει, θα επικρατήσει ολοκληρωτικά. Να τονίσω εδώ πως δε θα επικεντρωθώ ούτε στα αίτια, ούτε στα πολιτικά και θρησκευτικά παιχνίδια της εποχής. Θα μείνω απλά στο γεγονός πως ένας Βησιγότθος ισοπέδωσε στα 396 π.Χ την Ελλάδα. Καταστρέφει ναούς, ακρωτηριάζει όσα αγάλματα δεν προλαβαίνει να κονιορτοποιήσει και κυριολεκτικά σβήνει πόλεις από τον χάρτη. Ανάμεσα σ' αυτές και την Αθήνα, που ερημώνει και θα υπάρξει ξανά επί Όθωνος. Έστω λοιπόν και σε όσους όσοι αντιμετωπίζουν τον πολιτισμό ως βαριά βιομηχανία της Ελλάδος, ο Αλάριχος έχει προξενήσει τεράστια ζημιά. "Διαφυγόντα κέρδη" θα έλεγαν οι πιο τολμηροί. Ο λόρδος Έλγιν μπροστά του μοιάζει με προσκοπάκι. Κι όμως ποιος ασχολείται μ αυτόν; Ο Αλάριχος αν και νικητής δεν είναι ικανός να μείνει στην ιστορία της Ελλάδος με γράμματα μεγαλύτερα απ' αυτά του Τζέγκινς Χαν. Κι ας μην έχει πατήσει ο τελευταίος ποτέ το πόδι του στην Ελλάδα.
Όλα αυτά τα κουραστικά, σκέφτηκα να τα αναφέρω και να τα αφιερώσω σ' αυτούς τους επικίνδυνους ψευτοκουλτουριάρηδες, που έχουν βαλθεί να μας υποδεικνύουν και να μας επιβάλλουν πρότυπα συμπεριφοράς, κατάλληλα με την εμπορικότητα τους. Δε με νοιάζει αν ο Τσε Γκεβάρα βγαίνει σε μπλουζάκι και θα σενιαριστώ, επιλέγω να κοιμάμαι με τον Παύλο Μελά πάνω απ' το κεφάλι μου. Γιατί έτσι θέλω. Κι ας δυσκολεύτηκα σαν Έλληνας να βρω μπλουζάκι του. Ενώ με τον σύντροφο Τσε δεν είχα κανένα πρόβλημα.............2 στο 10ευρω...
by : Unknown
Επαναστατικό πρόταγμα έχουμε: Δημοκρατία, το λένε
Υπάρχει πολιτικό πλαίσιο που να χωρά “αριστερούς” και “δεξιούς”, χριστιανούς και μουσουλμάνους, έλληνες και ξένους και τελικά όλο τον παραδαρμένο πληθυσμό;

- Ένα είναι το δίλημμα: Δημοκρατία ή Ολιγαρχία.
- Ένας ο πολιτικός στόχος των πολλών ανθρώπων, για να ξεφύγουν από την ανθρωπολογική καταστροφή, που δεν θα έχει ιστορικό προηγούμενο: Ένα πολίτευμα, ένα σύνταγμα, όπου ο λαός θα αποφασίζει τους νόμους του.

- Όσο για την αριστερά... Πίσω από την "αντισυστημική" ρητορική δεν υπήρξε ποτέ ρεαλιστική και πραγματική πολιτική επιθυμία σύγκρουσης με το ολιγαρχικό καθεστώς. Δεν θεωρήθηκε ποτέ ολιγαρχικό το σημερινό πολίτευμα που καταστρέφει τις ζωές μας, δεν έδωσαν προτεραιότητα στο δημοκρατικό αίτημα και εμπόδισε το πολιτικό αίτημα για δημοκρατία να αναδειχθεί στο μεγάλο αντίπαλο πολιτικό δέος.
Όλα αυτά συνέβησαν, γιατί απλούστατα, η αριστερά δεν πιστεύει στη δημοκρατία και το μεγάλο και ανεξέλεγκτο πλήθος στις πλατείες, της έκλεβε την παράσταση και το μονοπώλιο των διαδηλώσεων και των κινητοποιήσεων. Έχαναν τον λόγο ύπαρξης τους.
Αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργούσε και συνεχίζει να λειτουργεί η "καθεστωτική αριστερά". Για έναν απλό λόγο. Περιφρουρεί την Βουλή και την ολιγαρχικότητα του συστήματος που τις δίνει ΛΟΓΟ ΥΠΑΡΞΗΣ! (και πολλές επιχορηγήσεις...)

Αυτοί οι φαντασμένοι διαφωτιστές θυμούνται πως είναι μια μικρή μειοψηφία, μόνο όταν είναι να βρίσουν τον "μαλάκα λαό, που δεν ξυπνά". Όταν "ξύπνησε", όμως, έκαναν ότι μπορούσαν για να τον διώξουν. Η καθεστωτική αριστερά άφησε το πεδίο ελεύθερο για να λειτουργήσει απροκάλυπτα η καθεστωτική δεξιά, όταν αρνήθηκε να ακούσει το αίτημα του λαού για δημοκρατία και να διατηρήσει την ενότητα.

- Δεν είναι οι εκλογές, που αλλάζουν ή δεν αλλάζουν τα πράγματα, αλλά οι πολιτικές, που έχουν τη δύναμη να ενώσουν.

Η Δύναμη της ενότητας είναι αυτή που συντρίβει τη βία του καθεστώτος και όχι οι φαντασιώσεις του καθένα μας.

ΣΥΝΤΑΧΤΙΚΗ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ, ΟΠΟΥ Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΤΥΧΕΣ ΤΟΥ, ΘΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ, ΘΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ, ΘΑ ΑΠΟΝΕΜΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. ΦΥΣΙΚΑ, ΘΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ.

- Ο απλός άνθρωπος ετοιμάζεται να υποδεχθεί τους πεινασμένους και την πείνα που τον απειλεί, με ένα πιάτο φαγητό. Τα όπλα θα τα χρειαστεί για άλλη δουλειά. Αν τα χρειαστεί.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΕΧΟΥΜΕ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΟ ΛΕΝΕ...